1.Έκδοση και Αποδοχή Πλαστών και Εικονικών Τιμολογίων
Προσφυγή κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου
του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ- Δεκτή εν Μέρει
2.Εφαρμογή της Ενωσιακής Αρχής της Αναδρομικής εφαρμογής της
Ελαφρύτερης Διοικητικής Κύρωσης και της Αρχής της Αναλογικότητας
λόγω του ποινικού χαρακτήρα των προστίμων από φορολογικές
παραβάσεις οι οποίες ερείδονται στην Ε.Σ.Δ.Α
Εφαρμογή της Ενωσιακής Αρχής της Αναδρομικής εφαρμογής της Ελαφρύτερης Διοικητικής Κύρωσης και της Αρχής της Αναλογικότητας λόγω του ποινικού χαρακτήρα των προστίμων από φορολογικές παραβάσεις οι οποίες ερείδονται στην Ε.Σ.Δ.Α
(άρθρ. 55 και 66 του Ν. 4174/2013 (Κ.Φ.Δ.), 1 § 1, 6 § 1, 2, 14 & 15, 10 § 6 & 8 του Ν. 4093/2012 (Κ.Φ.Α.Σ.), 7 § 3 του Ν. 4337/2015, 5 και 10 περ. β΄ του Ν. 2523/1997, 7 § 1 Ε.Σ.Δ.Α., Ε2042/10-5-2022 εγκύκλιος/απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ, ΣτΕ 2319/2021).
Επιβολή προστίμου 2.500 € ανά διαχειριστική περίοδο για τις παραβάσεις λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων και έκδοσης και καταχώρισης εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτη συναλλαγή.
Δεκτή εν μέρει η Προσφυγή – Μείωση των επιβληθέντων προστίμων από 103.436,99 ευρώ σε 5.000 ευρώ (2.500 ευρώ για την έκδοση και 2.500 ευρώ για την αποδοχή) μετά από προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ.
Με τις από 3-12-2019 και 30-6-2020 εκθέσεις ελέγχου των ελεγκτών της Υπηρεσίας Ερευνών και Διασφάλισης Δημοσίων Εσόδων (Υ.Ε.Δ.Δ.Ε), κρίθηκαν εικονικές οι συναλλαγές που έκανε η προσφεύγουσα εταιρία α) με εταιρία στην Αθήνα (αποδοχή εικονικών μετά από αγορά) και β) (έκδοση εικονικών μετά από μεταπώληση) σε εταιρία στην Λαμία για τα φορολογικά έτη 2014 -2015.
Κατόπιν εντολής του Προϊσταμένου της Υ.Δ.Δ.Ε. διενεργήθηκε στην προσφεύγουσα εταιρία φορολογικός έλεγχος για τη διαπίστωση της ορθής τήρησης των διατάξεων του Κώδικα Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών (Κ.Φ.Α.Σ.) και την ορθή τήρηση λογιστικών αρχείων σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.). Μετά από ελέγχους που έγιναν στη συνέχεια οι φορολογικές αρχές κατέληξαν ότι οι συναλλαγές που είχε κάνει η προσφεύγουσα ήταν ανύπαρκτες και ότι η εταιρία είχε λάβει έξι (6) εικονικά τιμολόγια συνολικής αξίας 141.327,00 € και είχε εκδώσει επτά (7) εικονικά τιμολόγια συνολικής αξίας 176.741,75 €. Στην προσφεύγουσα εταιρία επεβλήθη πρόστιμο ύψους 45.960,00 € για την λήψη των εικονικών τιμολογίων και πρόστιμο ύψους 57.476,99 € για την έκδοση των εικονικών τιμολογίων (το εκάστοτε πρόστιμο ισούται με το 40 % της καθαρής αξίας των στοιχείων).
Κατά της πράξης επιβολής προστίμου η προσφεύγουσα άσκησε ενδικοφανή προσφυγή, η οποία απορρίφθηκε με απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών. Με την προσφυγή της ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου η εταιρία ζητούσε την ακύρωση, άλλως την μεταρρύθμιση της ανωτέρω απόφασης του Προϊσταμένου.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι σύμφωνα με την νομολογία του ΣτΕ και τη νεότερη ρύθμιση του νόμου, σύμφωνα με την οποία για την παράβαση της μη συμμόρφωσης προς τις απορρέουσες από το άρθρο 13 του ν. 4174/2013 υποχρεώσεις τήρησης βιβλίων και στοιχείων που απεικονίζουν πλήρως τις συναλλαγές μιας επιχείρησης, νοούμενης ως τέτοιας, κατά τα προεκτεθέντα, και της περίπτωσης της λήψης εικονικού φορολογικού στοιχείου για ανύπαρκτη συναλλαγή, επιβάλλεται πρόστιμο 2.500 € ανά διαχειριστική περίοδο. Η ρύθμιση αυτή εφαρμόζεται με βάση την ενωσιακή αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ελαφρύτερης διοικητικής κύρωσης (και την αντίστοιχη της Ε.Σ.Δ.Α) ratione temporis και για παραβάσεις λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτη συναλλαγή, αναγόμενες στο διάστημα ισχύος του άρθρου 55 παρ. 2 του ν. 4174/2013, όπως οι επίδικες. Mutatis Mutandis τα ίδια ισχύουν και στην περίπτωση έκδοσης και καταχώρισης εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτη συναλλαγή.
Η νεότερη ρύθμιση του συνδυασμού των διατάξεων του άρθρου 54 παρ. 1 περ. η’ και παρ. 2 περ. ε’ του ν. 4174/2013 και του άρθρου 3 παρ. 4 του ν. 4337/2015, καθώς και του άρθρου 7 παρ. 6 του ν. 4337/2015, εφαρμοζόμενη στο σύνολό της, είναι ευμενέστερη για τον προσφεύγοντα σε σχέση με (εκείνες των άρθρων 5 παρ. 10 περ. β’ του ν. 2523/1997 και 55 παρ. 2 περ γ’ του ν. 4174/2013 και) τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 7 παρ 3 β’ του ν. 4337/2015. Και τούτο διότι, με βάση την προαναφερθείσα νεότερη ρύθμιση, για την έκδοση και λήψη των επίδικων εικονικών τιμολογίων προβλέπεται η επιβολή σε βάρος του προσφεύγοντος ενός και μόνο κατ’ αποκοπήν προστίμου, ύψους 2.500,00 ευρώ, για κάθε είδος παράβασης, ενώ από τις προπαρασκευαστικές εργασίες της θέσπισης της εν λόγω μεταβατικής διάταξης δεν προκύπτει κάποιο στοιχείο που να δικαιολογεί, ενόψει της αρχής της αναλογικότητας, απόκλιση από την αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ελαφρύτερης διοικητικής κύρωσης. Τούτο επιβάλλεται και από τις αρχές της αναδρομικής εφαρμογής της ελαφρύτερης διοικητικής κύρωσης και της αρχής της αναλογικότητας, οι οποίες εφαρμόστηκαν εν προκειμένω λόγω του «ποινικού» χαρακτήρα των προστίμων λόγω φορολογικών παραβάσεων, και οι οποίες αρχές ερείδονται στην Ε.Σ.Δ.Α
Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο μεταρρύθμισε την προσβαλλόμενη απόφαση του Προϊσταμένου της Δ.Ε.Δ. και μείωσε το πρόστιμο από 103.436,99 ευρώ σε 5.000 ευρώ (2.500 ευρώ συν 2.500 ευρώ).
Απόφ.Τριμ. Διοικ.Πρωτ…..
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας