Αρχική Νομολογία Αποζημίωση επί σωματικών βλαβών Αποζημίωση επί Μονίμου Αναπηρίας &(ΑΚ 931) Επιδικάσθηκε ποσό 75.000 ευρώ (1) ( όσο και πρωτοδίκως) Ηθική Βλάβη (ΑΚ 932) & 175.000 ευρώ (2) (όσο και πρωτοδίκως) Απόφ. Εφ. Ναυπ. 14/2006 ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2007 ΣΕΛ.350

Αποζημίωση επί Μονίμου Αναπηρίας &(ΑΚ 931) Επιδικάσθηκε ποσό 75.000 ευρώ (1) ( όσο και πρωτοδίκως) Ηθική Βλάβη (ΑΚ 932) & 175.000 ευρώ (2) (όσο και πρωτοδίκως) Απόφ. Εφ. Ναυπ. 14/2006 ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2007 ΣΕΛ.350

Η διάταξη του άρθρου 931 ΑΚ αφορά αυτοτελή αξίωση για την αποκατάσταση μελλοντικής περιουσιακής ζημίας, η οποία δεν καλύπτεται από το άρθρο 929 ή το άρθρο 932 ΑΚ. Σκοπός της διατάξεως είναι να προσφέρει στον παθόντα μία εφάπαξ περαιτέρω αποζημίωση (πρόσθετο ποσό αποζημιώσεως κατ\’ αποκοπή), δηλαδή πέραν της αποδεικνυόμενης κατά τη διάταξη του άρθρου 929 ΑΚ, για το λόγο ότι η αναπηρία ή παραμόρφωση θα προκαλέσει στο μέλλον βάσιμες δυσχέρειες στην επαγγελματική – οικονομική πρόοδό του, ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικών δυσχερειών και στενότητας στην αγορά εργασίας. 
Επιδικάζεται δε από το δικαστήριο με μορφή ενός πρόσθετου συνολικού κεφαλαίου, χωρίς να γίνεται μερικότερη διάκριση κατά ποσό για τη μείωση των δυνατοτήτων της επαγγελματικής και οικονομικής εξελίξεώς του.


Ηθική Βλάβη (ΑΚ 932) & 175.000 ευρώ (2)
(όσο και πρωτοδίκως)
Η παθούσα λόγω του τραυματισμού της υπέστη βαρύ εγκεφαλικό ψυχοσύνδρομο με υψηλή τετραπάρεση απώλεια της όρασης στο αριστερό μάτι κατά ποσοστό 80%, κάταγμα προσωπικού κρανίου και 
βαρύτατη παραμόρφωση του προσώπου κατά ποσοστό 50%, πολλαπλά εξαρθρωτικά κατάγματα της άνω και κάτω γνάθου και πολλαπλές εκδορές σε διάφορα σημεία του σώματος.

Σχόλια & Παρατηρήσεις

Επικυρούται η Μον.Πρ.Τριπ. 84/2004

1) Αποζημίωση επί Μονίμου Αναπηρίας (ΑΚ 931) 

Επιδικάζεται άνευ σύνδεσής της με περιουσιακή ζημία. Προέχον και κρίσιμο είναι το γεγονός της αναπηρίας ή παραμορφώσεως ως βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου ως ενός αυτοτελούς εννόμου αγαθού, που απολαύει και συνταγματικής προστασίας, σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος, όχι μόνο στις σχέσεις των πολιτών προς το Κράτος, αλλά και στις μεταξύ τους σχέσεις, χωρίς αναγκαίως η προστασία αυτή να συνδέεται με αδυναμία πορισμού οικονομικών ωφελημάτων ή πλεονεκτημάτων. Συνεπώς κρίνεται ορθότερη η ερμηνεία της διατάξεως εξ Α.Κ. 931 που την καθιστά εφαρμόσιμη χωρίς σύνδεσής της με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία . ΑΠ 670/200 ΣΕΣυγκΔ 2006/135, ΑΠ 122/2006 ΣΕΣυγκΔ 2006/533.
Σ.Σ. Συνεπώς για την πληρότητα του δικογράφου της αγωγής δεν απαιτείται πλέον να αναφέρεται στην αγωγή κατά τρόπο σαφή και ορισμένο ποία και πόση είναι η ζημία που παθαίνει αυτός εξαιτίας της αναπηρίας ή της παραμορφώσεώς του. ). \”Ως αναπηρία\” θεωρείται κάποια έλλειψη της σωματικής, νοητικής ή ψυχικής ακεραιότητας του προσώπου, ενώ ως \”παραμόρφωση\” νοείται κάθε ουσιώδης αλλοίωση της εξωτερικής εμφανίσεως του προσώπου,η οποία καθορίζεται ΟΧΙ αναγκαίως κατά τις απόψεις της ιατρικής, αλλά κατά τις αντιλήψεις της ζωής . 

2) βλ. σχετικώς και Άρθρο «ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟ ΣΤΡΕΣ -«Ο ρόλος του μετατραυματικού στρες στους παθόντες σε τροχαία ατυχήματα» Υπό Ασπασ. Ε. Καρακώστα, Υποψήφια Διδάκτωρ Συμβουλευτικής Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών και Γεώρ. Θ. Στεφανόπουλου & Κλινικού Ψυχολόγου, Ταξίαρχος Υγειονομικού ΕΛ.ΑΣ. ΣΕΣυγκΔ 2007 τεύχος Ιούλιος Σελ. 338
και τις σχετικές εισαγωγικές σημειώσεις μας 
ΒΛΕΠΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΛΙΟ 2007 ΣΕΛ.351