Η υπαίτια παραβίαση των υποχρεώσεων του Κανονισμού Δεοντολογίας ΕΠΕΥ συνιστά παρανομία
και επάγεται Αδικοπρακτική Ευθύνη (914 ΑΚ)
Eν προκειμένω, κρίθηκε ότι οι εναγόμενοι – εκκαλούντες παραβίασαν την κύρια υποχρέωση κατά την παροχή επενδυτικών συμβουλών προς τους αδαείς επενδυτές και είναι, καταρχήν, η παροχή ορθών και πλήρων συμβουλών προς τους επενδυτές, ώστε η ενημέρωση αυτών (ως καταναλωτών) να γίνεται με τρόπο κατανοητό και με τη μέγιστη δυνατή σαφήνεια, γεγονός που σημαίνει ότι η τράπεζα (και κάθε ΕΠΕΥ) οφείλει να λαμβάνει υπόψη της οικονομική κατάσταση, τους στόχους, τη μόρφωση, τις γνώσεις και την εμπειρία του κάθε επενδυτή για το αντικείμενο της επένδυσης, ότι οι συμβουλές πρέπει να είναι προσαρμοσμένες στο πρόσωπο του επενδυτή και στο αντικείμενο της επένδυσης, ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία, το επάγγελμα, η οικογενειακή, οικονομική και περιουσιακή – κατάσταση, η επενδυτική εμπειρία, ο επενδυτικός στόχος και η προθυμία του επενδυτή προς διακινδύνευση και να παρέχονται σαφείς και επαρκείς πληροφορίες για το αντικείμενο της επένδυσης και για την οικονομική κατάσταση και τη φερεγγυότητα του εκδότη (και του εγγυητή) των τίτλων που προτείνονται προς αγορά και ότι οι συμβουλές (του παρέχοντος επενδυτικές υπηρεσίες) πρέπει να είναι θεμελιωμένες σε επιμελή έρευνα ως προς την απόδοση, τη ρευστότητα και την ασφάλεια της επένδυσης που προτείνεται στον επενδυτή. Για την ταυτότητα του νομικού λόγου, η υπαίτια παραβίαση των υποχρεώσεων του Κανονισμού Δεοντολογίας ΕΠΕΥ συνιστά παρανομία και επάγεται αδικοπρακτική ευθύνη (914 ΑΚ).
Ομόλογα Ατελεύτητης Διάρκειας (Perpetual Bonds)
Τα ομόλογα ατελεύτητης ή αόριστης διάρκειας (perpetual bonds) δεν είναι απλά στη σύλληψη και στη λειτουργία τους επενδυτικά προϊόντα, με αποτέλεσμα οι παρέχουσες επενδυτικές υπηρεσίες ΑΕ να υπέχουν ιδιαίτερα αυξημένη υποχρέωση προς ενημέρωση του εκάστοτε πελάτη τους επενδυτή.
Απορριπτέα ως Αβάσιμη
η Ένσταση Παραγραφής της Αξίωσης Αποζημίωσης
(αρθρ. 937 ΑΚ)
Το Δικαστήριο έκρινε πως η εκκαλούμενη προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία της ΑΚ 937 παρ. 1, κρίνοντας ότι η παραγραφή άρχισε από το χρονικό σημείο, κατά το οποίο η εφεσίβλητη έμαθε το ακριβές ποσό της ζημίας, πλην όμως η εν λόγω κρίση είναι εσφαλμένη, αφού η παραγραφή αρχίζει, αφότου ο παθών έμαθε τη ζημία ΚΑΙ τον υπόχρεο σε αποζημίωση και ως ΓΝΩΣΗ της ζημίας για την έναρξη της πενταετούς παραγραφής νοείται η γνώση των επιζήμιων συνεπειών της πράξης, όχι όμως και η γνώση της έκτασης της ζημίας ή του ποσού της αποζημίωσης, επομένως, δέχθηκε πως η εκκαλούμενη αξίωσε περισσότερα (στοιχεία) από αυτά που απαιτούνται από τον νόμο και έτσι απέρριψε ως αβάσιμη την υποβληθείσα ένσταση, καθόσον αποδείχθηκε πως η γνώση της ενάγουσας ως προς την οικονομική ζημία της, η οποία είχε προκληθεί από την εκμηδένιση της αγοραίας αξίας των επίδικων ομολόγων, επήλθε μετά τη λήψη έτερης επιστολής (2013), ενώ την ταυτότητα του προσώπου που είχε υποχρέωση να της καταβάλλει αποζημίωση προς αποκατάσταση της πιο πάνω ζημίας της, πληροφορήθηκε αυτή στη διάρκεια του έτους 2015, όταν πληροφορήθηκε ότι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς διενεργούσε έλεγχο ως προς τον τρόπο διάθεσης του επίμαχου ομολόγου.
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει ουσιαστικά την ένδικη έφεση.
Απόφ….
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας
