1.Μη Έγκαιρη Καταβολή Εργοδοτικών και Εργατικών Εισφορών από ΑΕ
2.Εξάλειψη Αξιόποινου Λόγω Παραγραφής (111-113 ΠΚ)
Δεκτός ως Βάσιμος ο εκ του Άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` ΚΠΔ Λόγος Αναίρεσης
(αρθ. 1 παρ.1 και 2 α.ν. 86/1967)
Αναφορικά με το ανωτέρω αδίκημα πρέπει να τονιστεί ότι α) για ασφαλιστικές εισφορές που έχουν γεννηθεί μέχρι τις 11-4-2012, οπότε θεσπίσθηκε η ανωτέρω παρ.7 του ΑΝ 86/1967, και οφείλονται από ημεδαπή ανώνυμη εταιρεία, υπόχρεος για την καταβολή τους είναι μόνον ο διευθύνων σύμβουλος αυτής και β) για ασφαλιστικές εισφορές που έχουν γεννηθεί μετά τις 11/4/2012, και οφείλονται από ημεδαπή ανώνυμη εταιρεία, αρχικά και κυρίως υπόχρεοι για την καταβολή τους είναι τα πρόσωπα που ορίζονται στην παρ. 7 του ΑΝ 86/1967, (οι πρόεδροι των ΔΣ, οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές και γενικά κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από τον νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση της Α.Ε.), ενώ τα μέλη των Δ.Σ. (αντιπρόεδροι και σύμβουλοι) ευθύνονται μόνον εάν λείπουν όλα τα αμέσως προαναφερθέντα πρόσωπα και εφόσον αυτά (μέλη Δ.Σ.) ασκούν πραγματικά, διαρκώς ή προσωρινά, τα καθήκοντα των αρχικών και κυρίως υπόχρεων, δηλαδή η ευθύνη τους είναι επικουρική.
Εξάλειψη Αξιόποινου Λόγω Παραγραφής (111-113 ΠΚ)
Δεκτός ως Βάσιμος ο εκ του Άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` ΚΠΔ Λόγος Αναίρεσης
(αρθ. 1 παρ.1 και 2 α.ν. 86/1967)
Η αναιρεσιβαλλόμενη, αφού έπαυσε οριστικά την ποινική, κατά των κατηγορουμένων-αναιρεσειόντων, δίωξη, λόγω παραγραφής, για ορισμένο χρονικό διάστημα, κήρυξε αυτούς ενόχους για το ανωτέρω αδίκημα. Οι αναιρεσείοντες ψέγουν την εν λόγω απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
Εν προκειμένω, το δικαστήριο έκρινε τους επίμαχους λόγους ως βάσιμους, δεχόμενο ότι υπάρχει ασάφεια ως προς τις ιδιότητες των αναιρεσειόντων, στο πλαίσιο της διοίκησης της οφειλέτριας ΑΕ, οι οποίες τους καθιστούν υπόχρεους στην καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, καθώς δεν διευκρινίζεται ποιά ήταν η ιδιότητα καθενός των αναιρεσειόντων σ’αυτή, ώστε με βάση αυτήν να ανακύπτει νομική υποχρέωσή του να παρακρατεί τις εισφορές των εργαζομένων και να αποδίδει αυτές, μαζί με τις αντίστοιχες εργοδοτικές της επιχείρησης στον οικείο ασφαλιστικό οργανισμό. Αντίθετα τόσο στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό, αποδίδονται σε αμφότερους τους αναιρεσείοντες σωρευτικά τρεις ιδιότητες, αφού φέρονται να τέλεσαν τις ανωτέρω αξιόποινες πράξεις με την ιδιότητα τους, ως Πρόεδροι, Δ. Σύμβουλοι και Αντιπρόεδροι. Β) Επιπλέον και δεδομένου ότι τα εγκλήματα της μη καταβολής των εισφορών αυτών (εργοδοτικών – εργατικών) συντελούνται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των εισφορών μέσα σε τριάντα ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα που παρασχέθηκε η εργασία, ασαφή είναι τα χρονικά διαστήματα στα οποία ανάγεται η παράλειψη καταβολής των εισφορών και συνακόλουθα ο χρόνος τέλεσης του αδικήματος. Τέλος, ασάφεια υπάρχει και ως προς το ύψος των μη καταβληθέντων εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, από το οποίο κρίνεται το αξιόποινο των πράξεων που αποδόθηκαν στους αναιρεσείοντες, αφού το ύψος αυτό ταυτίζεται απόλυτα με εκείνο της πρωτόδικης αποφάσεως, παρά το ότι με την προσβαλλομένη απόφαση έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής επιμέρους πράξεων.
Πλην όμως, από τον χρόνο τελέσεως των επίμαχων πράξεων, που τιμώριουνται σε βαθμό πλημμελήματος, και μέχρι την διάσκεψη της υπόθεσης παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας, με συνέπεια να εξαλείφθηκε με παραγραφή το αξιόποινο τους.
Αναιρεί την ΓΤ 190/2021 Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Απόφ.ΑΠ….
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας
