Μη Καταβολή Χρεών στο Δημόσιο
Ιδιότυπο Αθροιστικό Έγκλημα
Αναιρετική Διαδικασία
(κατ΄ άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ & Θ’ ΚΠΔ)
Αναιρείται Καταδικαστική απόφαση
κατόπιν Αιτήσεως της Κατηγορουμένης
λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής
ποινικής διάταξης καθώς και υπέρβασης εξουσίας
(άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε’ και Θ’ ΚΠοινΔ)
Δέχεται την αναίρεση της κατηγορουμένης, για αναίρεση λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠοινΔ) καθότι οι ως εγγραφές στον πίνακα χρεών της κατηγορουμένης τυποποιούνται στο άρθρο 66 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 4174/2013) και τα αντίστοιχα ποσά αυτών, ανεξάρτητα από το ύψος τους, αφαιρούνται από το συνολικό ποσό που περιλαμβάνεται στον πίνακα χρεών, που επισυνάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση και αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της, ενώ ως προς τις εν λόγω εγγραφές η πράξη είναι ανέγκλητη. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο της ουσίας, το οποίο δεν εφάρμοσε τον ισχύοντα κατά τη δημοσίευση της προσβαλλομένης απόφασής του επιεικέστερο αυτό νόμο (άρθρο 469 του νέου ΠΚ) και συμπεριέλαβε και υπολόγισε για τον προσδιορισμό της ευθύνης της κατηγορουμένης – αναιρεσείουσας τα, αμέσως, ανωτέρω αναφερόμενα χρέη, υπέπεσε στην ως άνω πλημμέλεια.
Αντικειμενική Υπόσταση του Αδικήματος
Αποφυγή διπλής αξιολόγησης
των Φορολογικών Παραβάσεων
Με την προσθήκη του άρθρου 25 εδ. γ’ του ν. 1882/1990 προβλέπεται πως δεν συμπεριλαμβάνονται και δεν υπολογίζονται για τον προσδιορισμό της ευθύνης του προσώπου και συνεπώς δεν αποτελούν στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης πλέον: α) τα χρέη που προέρχονται από τη μη εκτέλεση (αμιγώς) χρηματικών ποινών που επιβλήθηκαν από ποινικό δικαστήριο και οι σχετικές με αυτά προσαυξήσεις, τόκοι και λοιπές επιβαρύνσεις καθώς και β) τα χρέη από τα αδικήματα που τυποποιούνται στο άρθρο 66 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας μαζί με τις σχετικές με αυτά προσαυξήσεις, τόκους και λοιπές επιβαρύνσεις.
Με αυτόν τον τρόπο θεραπεύεται το άτοπο της διπλής αξιολόγησης των αξιόποινων φορολογικών παραβάσεων (διατάξεις του άρθρου 2. του Ν. 1882/1990 και διατάξεις του άρθρου 66 του N. 4174/2013 σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 8 του Ν. 4337/20).
Η καθυστέρηση καταβολής των βεβαιωμένων στις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.) και στα τελωνεία χρεών προς το Δημόσιο, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, διώκεται ύστερα από αίτηση του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ή του Τελωνείου προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών της έδρας τους, που συνοδεύεται υποχρεωτικά από πίνακα χρεών, συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων. Η πράξη μπορεί να κριθεί ατιμώρητη, εάν το ποσό που οφείλεται εξοφληθεί μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε οποιονδήποτε βαθμό. Μετά την υποβολή στον εισαγγελέα της σχετικής αίτησης του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. κ.λ.π., που συνοδεύεται από τον πίνακα βεβαιωμένων χρεών, ασκείται ξεχωριστή ποινική δίωξη που περιλαμβάνει, ως μία ενιαία πράξη, τη μη καταβολή του αναφερόμενου στον πίνακα συνολικού χρέους, το οποίο μπορεί να προέρχεται από οποιαδήποτε αιτία, χωρίς να έχει πλέον οποιαδήποτε έννομη σημασία το ύψος και η αιτία προέλευσης καθενός από τα μερικότερα χρέη. Δεν πρόκειται για κατ’ εξακολούθηση έγκλημα, δηλαδή για περισσότερες, προσβάλλουσες διαφορετικές μονάδες του ίδιου έννομου αγαθού, απέχουσες χρονικά και συνεχόμενες μεταξύ τους λόγω της ενότητας δόλου του δράστη και αντιστοιχούσες σε ισάριθμα βεβαιωμένα και μη εξοφλημένα χρέη του πίνακα, ομοειδείς πράξεις, αλλά για μία και μόνη, τελούμενη με τη συμπλήρωση τετραμήνου από το χρόνο κατά τον οποίο το χρέος έπρεπε να καταβληθεί, αξιόποινη πράξη, στην οποία τυποποιείται η καθυστέρηση καταβολής του αθροίσματος των περιεχόμενων στον πίνακα βεβαιωμένων χρεών. Πρόκειται, δηλαδή, για ιδιότυπο αθροιστικό έγκλημα, του οποίου η αντικειμενική υπόσταση συναπαρτίζεται από τα οριζόμενα στο νόμο στοιχεία και από δημόσια χρέη του υπαιτίου, που συναθροίζονται και ενιαιοποιούνται για τη νομοτυπική του συγκρότηση, χωρίς να περιέχει στοιχεία εξακολουθητικής, κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια, τέλεσης, που χαρακτηρίζουν το αθροιστικό έγκλημα. Στην περίπτωση, όμως, που για διαφόρους νόμιμους λόγους έχουν συνταχθεί περισσότεροι πίνακες χρεών για οφειλέτη του Δημοσίου και ασκηθούν αντίστοιχες κατ’ αυτού διώξεις, οι οποίες συναντώνται κατά την εκδίκαση, είναι νοητή η κρίση περί της κατ’ εξακολούθηση τέλεσης του εν λόγω εγκλήματος με μερικότερες πράξεις αντίστοιχες των συνταχθέντων, σε βάρος του οφειλέτη κατηγορουμένου, πινάκων χρεών, οπότε το δικαστήριο δεν κωλύεται, κατά το άρθρο 98 του ΠΚ, έτσι κρίνοντας, να επιβάλει μία και, μόνο ποινή, λαμβάνοντας υπόψη, κατά την επιμέτρησή της, το όλο περιεχόμενο των μερικότερων πράξεων, ήτοι της μη καταβολής από τον οφειλέτη κατηγορούμενο του συνολικού, από κάθε πίνακα χρεών, ποσού οφειλής του.
Περαιτέρω, με το άρθρο 469 του νέου Ποινικού Κώδικα, που ισχύει, όπως προαναφέρθηκε, από την 1η.7.2019, ορίζεται ότι “Μετά το εδάφιο β’ της παρ. 1 του άρθρου 25 του ν. 1882/1990 προστίθεται εδάφιο γ’ ως εξής: “Στην αίτηση και στον πίνακα χρεών που υποβάλλονται σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο δεν συμπεριλαμβάνονται και δεν υπολογίζονται για τον προσδιορισμό της ευθύνης του προσώπου, τα χρέη που προέρχονται από τη μη εκτέλεση χρηματικών ποινών που επιβλήθηκαν από ποινικό δικαστήριο και οι σχετικές με αυτά προσαυξήσεις, τόκοι και λοιπές επιβαρύνσεις, καθώς και τα χρέη από τα αδικήματα που τυποποιούνται στο άρθρο 66 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας μαζί με τις σχετικές με αυτά προσαυξήσεις, τόκους και λοιπές επιβαρύνσεις“. Με τη διάταξη αυτή του νέου Ποινικού Κώδικα ρυθμίζεται, με τον αναφερόμενο σ’ αυτή τρόπο, το προβλεπόμενο από το άρθρο 25 του Ν. 1882/1990 ποινικό αδίκημα της μη καταβολής βεβαιωμένων στη φορολογική διοίκηση χρεών προς το Δημόσιο, τα νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου, καθώς και τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, αφού ρητά ορίζεται ότι στις (νέες) αιτήσεις και στον πίνακα χρεών που υποβάλλονται προς τον εισαγγελέα πρωτοδικών, κατά το άρθρο αυτό, δεν συμπεριλαμβάνονται και δεν υπολογίζονται για τον προσδιορισμό της ποινικής ευθύνης του προσώπου οι οφειλές που αφορούν: α) χρέη που προέρχονται από τη μη εκτέλεση (αμιγώς) χρηματικών ποινών που επιβλήθηκαν από ποινικό δικαστήριο και οι σχετικές με αυτές προσαυξήσεις, τόκοι και λοιπές επιβαρύνσεις και β) χρέη που προέρχονται από τα φορολογικά αδικήματα, που τυποποιούνται στο άρθρο 66 του Ν. 4174/2013 (ΚΦΔ), μαζί με τις σχετικές με αυτά προσαυξήσεις, τόκους και λοιπές επιβαρύνσεις και τούτο, διότι, θεραπεύεται το άτοπο της διπλής αξιολόγησης των αξιόποινων φορολογικών παραβάσεων, ήτοι τόσο κατά τις διατάξεις του άρθρου 2. του Ν. 1882/1990, όσο και κατά τις διατάξεις του άρθρου 66 του N. 4174/2013, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 8 του Ν. 4337/20.
Δέχεται την αναίρεση του αιτούντος
Απόφ.ΑΠ…..
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας
'.
.'