Συνυπαίτιος σε ποσοστό 40%, του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος κρίθηκε ο οδηγός του ζημιογόνου ΙΧΦ αυτοκινήτου, διότι οδηγώντας το ΙΧΦ αυτοκίνητό επί της εθνικής οδού, με ταχύτητα περί τα 50 χλμ/ω, όταν έφθασε στο 44 χλμ της εθνικής οδού, όπου δεν υπήρχε φωτισμός, υπήρχε δεξιά στροφή ως προς την πορεία του και κατωφέρεια, το ΙΧΦ αυτοκίνητό του ήταν φορτωμένο, ενώ ο ίδιος ήταν ηλικίας 72 ετών, δεν μείωσε την ταχύτητά του ακόμα και κάτω από το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας, όταν αντιλήφθηκε τον πεζό να έχει εισέλθει στο οδόστρωμα δεν τροχοπέδησε αμέσως, έτσι ώστε να μπορέσει να ακινητοποιήσει έγκαιρα το όχημα του, αλλά χρησιμοποίησε το ηχητικό όργανο του οχήματος του «κόρνα», με αποτέλεσμα, έστω και ο ελάχιστος χρόνος που μεσολάβησε, να αποβεί καθοριστικός για την ακινητοποίηση του οχήματος του, με αποτέλεσμα να επιπέσει επί του πεζού, ο οποίος είχε διασχίσει ήδη όλο το ένα ρεύμα πορείας του οδοστρώματος και είχε φτάσει στη διαχωριστική γραμμή (ίσως και να είχε εισέλθει και κατά μικρό μήκος στο αντίθετο ρεύμα της ως άνω οδού), με το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του, φορτηγού, με αποτέλεσμα ο πεζός να πέσει στο έδαφος και να εκτιναχθεί σε απόσταση 5,50 μέτρων από το σημείο σύγκρουσης, και να τραυματιστεί βαρύτατα και να επέλθει ο θάνατος του μετά 48 ημέρες νοσηλείας στο νοσοκομείο.
Στην ανωτέρω κρίση οδηγείται το Δικαστήριο από το γεγονός ότι όπως προκύπτει από το σχεδιάγραμμα της Τροχαίας, τα ίχνη τροχοπέδησης στο οδόστρωμα, μέχρι το σημείο της σύγκρουσης ανέρχονται σε 21 μέτρα και αυτά (ίχνη), ξεκινούν σε απόσταση περί τα 10 μέτρα από την έξοδο από την στροφή. Έτσι ο εναγόμενος οδηγός πρέπει να αντιλήφθηκε τον πεζό από απόσταση περί τα 31 μέτρα. Από το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι ο πεζός στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε κατόρθωσε να διασχίσει ολόκληρο το ένα ρεύμα κυκλοφορίας της οδού και να φτάσει στη διαχωριστική γραμμή (ίσως και λίγο μετά απ’ αυτή), συνάγεται ότι ο οδηγός του φορτηγού δεν προέβη τους αναγκαίους χειρισμούς προκειμένου να ακινητοποιήσει έγκαιρα το όχημα του (παραβάσεις 12 παρ.1, 19 παρ. 1, 2,3 ΚΟΚ).
Συνυπαίτιος του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος κατά ποσοστό 60% κρίθηκε ο θανών πεζός, διότι επιχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα της εθνικής οδού, παρά το ότι στο σημείο του ατυχήματος δεν υπήρχαν φωτεινοί σηματοδότες και διαβάσεις πεζών, η κίνηση των οχημάτων ήταν συχνή και των πεζών σχεδόν μηδενική, δεν υπήρχε τεχνητός φωτισμός και επικρατούσε σκοτάδι νύχτας, ήταν σε μικρή απόσταση μετά από στροφή, ενώ οι σωματικές δυνάμεις του λόγω της ηλικίας του (77 ετών) ήταν μειωμένες, επιχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα, χωρίς προηγουμένως να ελέγξει, την κίνηση των οχημάτων επί της οδού, με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί στην πορεία του φορτηγού, ενώ ενόψει του ότι η κατοικία του πεζού ήταν στο απέναντι από το σημείο σύγκρουσης γνώριζε καλά την επικινδυνότητα της οδού, λόγω της υπάρχουσας στροφής σε μικρή απόσταση (παράβαση άρθρου 38 παρ. 4 ΚΟΚ)
Ψυχική Οδύνη 17.000 ευρώ (1)
Μετά από παραπομπή από τον Άρειο Πάγο
Στους στενούς συγγενείς του θανόντος πεζού, ηλικίας 77 ετών, συνυπαίτιου σε ποσοστό 60%, και σε ποσοστό 40% του εναγομένου οδηγού, για την χρηματική τους ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, επιδικάσθηκαν τα παρακάτω ποσά :
στη σύζυγο 5.000 ευρώ
στον υιό 3.000 ευρώ
στη νύμφη (σύζυγο του υιού του) 1.000 ευρώ
ανά 2.000 ευρώ στο καθένα από τα τέσσερα εγγόνια ( σύνολο 8.000 ευρώ)
Ιστορικό Υπόθεσης
Στην ένδικη υπόθεση οι στενοί συγγενείς του θανόντος πεζού, ηλικίας 77 ετών, συζύγου, πατέρα, πεθερού, και παππού των τεσσάρων (εκ των οποίων δύο ανήλικοι) εγγονών αντίστοιχα, συνεπεία του ένδικου τροχαίου ατυχήματος άσκησαν την ένδικη αγωγή τους αξιώνοντας την αποζημίωσή τους και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχική τους οδύνη από το θάνατο του συγγενή τους. Επί της αγωγής τους εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 2069/2014 απόφαση του Μον.Πρωτ.Αθην (ειδική διαδικασία αυτοκινήτων) η οποία απέρριψε. το κονδύλιο για φιλοδωρήματα ως αόριστο, τα κονδύλια για έξοδα μνημόσυνων και έξοδα μετάβασης για την τέλεση των μνημόσυνων ως μη νόμιμα, απέρριψε κατά τα λοιπά ως ουσία αβάσιμη την αγωγή, δεχόμενη ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος είναι ο θανών πεζός, και υποχρέωσε τους ενάγοντες στην καταβολή των δικαστικών εξόδων στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία, ύψους 8.800 ευρώ.
Επί της εφέσεως των εναγόντων κατά της πρωτόδικης απόφασης εκδόθηκε η υπ΄αριθ.. 1971/2016 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία ομοίως απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την έφεση, πλην του κεφαλαίου των δικαστικών εξόδων, τα οποία όρισε στο ποσό των 5.750 ευρώ για τον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας.
Στη συνέχεια, κατά της ανωτέρω Εφετειακής απόφασης οι ενάγοντες άσκησαν αναίρεση, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 252/ 2020 απόφαση του Αρείου Πάγου (Δ’ Πολιτικό Τμήμα), με την οποία αναιρέθηκε στο σύνολό της η εκκαλουμένη απόφαση του Εφετείου, λόγω αντιφατικών και ασαφών αιτιολογιών ως προς την υπαιτιότητα του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου.
Ακολούθως, μετά την έκδοση της απόφασης του Αρείου Πάγου με την οποία αναιρέθηκε στο σύνολό της η εκδοθείσα επί της εφέσεως τους απόφαση, επανέφεραν προς συζήτηση την έφεσή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η κατωτέρω δημοσιευόμενη απόφαση, η οποία δέχθηκε ότι συνυπαίτιοι στην πρόκληση του ένδικου τροχαίου ατυχήματος είναι σε ποσοστό 40% ο οδηγός του ζημιογόνου οχήματος ασφαλισμένου στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, και σε ποσοστό 60% ο θανών πεζός, και επιδίκασε τα ανωτέρω ποσά λόγω ψυχικής οδύνης, ενώ τα δικαστικά έξοδα των εναγόντων – εκκαλούντων όρισε στο ποσό των 1.500 ευρώ εις βάρος της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας.
Σχόλια – Παρατηρήσεις
1.Εξευτελιστική Επιδίκαση Ψυχικής Οδύνης
Τα επιδικασθέντα ποσά προσομοιάζουν με «ψίχουλα» έναντι μνημοσύνου του θανόντος. Δεν συνάδουν ούτε με επιδικασθέντα ποσά για υλικές ζημίες. Τα απαράδεκτα και προκλητικά επιδικασθέντα ποσά παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας και κυρίως την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ζωής, στην ευνομούμενη πολιτεία και στο Κράτος Δικαίου.
(Σ.Σ.) Λόγω της ηλικίας του, 77 ετών, ο θανών πεζός κρίθηκε ότι είχε μειωμένα αντανακλαστικά. Κατά την κοινή λογική όμως τα ίδια μειωμένα αντανακλαστικά δεν είχε και ο ηλικίας 72 οδηγός του φορτηγού, σχεδόν συνομήλικος του θανόντος, με διαφορά ηλικίας 5 ετών, όπως συνάγεται και από τα δεχθέντα από την απόφαση ότι αυτός όταν αντιλήφθηκε τον πεζό σε απόσταση 31 μέτρων κάλλιστα μπορούσε να ακινητοποιήσει το φορτηγό του ενόψει και της ταχύτητας του των 50 χλμ/ω, αντί να αρκεστεί να κορνάρει.
Ψυχική Οδύνη 390.000 ευρώ (αυξητική τάση) Με το Νόμιμο Τόκο Επιδικίας
Επιδικάσθηκαν στους συγγενείς του αναίτιου θανόντος οδηγού της μοτοσικλέτας, ηλικίας 21 ετών, τα παρακάτω επιμεριζόμενα ποσά:
ανά 120.000 ευρώ για κάθε γονέα, σύνολο 240.000 ευρώ, (αντί των πρωτοδίκως 80.000 ευρώ για κάθε γονέα), 90.000 ευρώ στον αδελφό (αντί των πρωτοδίκως 80.000 ευρώ), ανά 20.000 ευρώ στον παππού και γιαγιά εκ πατρικής γραμμής, σύνολο 40.000 ευρώ, (αντί των πρωτοδίκως 15.000 ευρώ στον καθένα), 20.000 ευρώ στον παππού εκ μητρικήςγραμμής, (αντί των πρωτοδίκως 15.000 ευρώ), Απόφ.Μον.Εφ.Αθ.3557/2022 βλ. ανωτέρω Σελ. 591 (μετά Σχολίων και σχετικής Νομολογίας.
Κείμενο Απόφασης Μον.Εφετ.Αθ 83/2021 (10ο Τμήμα)
Απόφαση Μον.Εφετ……
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας