facebook
Αρχική Νομολογία Αποζημίωση επί θανατώσεως προσώπου Ψυχική Οδύνη Εννοια του όρου Οικογένεια Περιλαμβάνονται και οι αγχιστείς συγγενείς πρώτου βαθμού – Μητριά ΤΕΥΧ0Σ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2004 ΣΕΛ.82

Ψυχική Οδύνη Εννοια του όρου Οικογένεια Περιλαμβάνονται και οι αγχιστείς συγγενείς πρώτου βαθμού – Μητριά ΤΕΥΧ0Σ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2004 ΣΕΛ.82

Ψυχική Οδύνη
Εννοια του όρου Οικογένεια
Περιλαμβάνονται και οι αγχιστείς συγγενείς
πρώτου βαθμού – Μητριά

Απόφ.Α.Π.1607/1999 Πρόεδρος: Κωνσταντίνος Παπαλάκης
Εισηγητής: Δημήτριος Βούρβαχης Δικηγόροι: Χρήστος Καρακασιλιώτης – Ιωάννης Παπαδόπουλος
Κείμενο Απόφ,Α.Π. 1607/99

II. Σύμφωνα με το άρθρο 932 εδαφ. γ1 Α.Κ. σε περίπτωση θανάτωσης η χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος. Στη διάταξη αυτή δεν γίνεται προσδιορισμός της έννοιας του όρου “οικογένεια του θύματος” προφανώς διότι ο νομοθέτης, ακολουθώντας το σύστημα ξένων νομοθεσιών, δεν θέλησε να διαγράψει δεσμευτικώς τα όρια ενός θεσμού, ο οποίος από τη φύση του υφίσταται αναγκαίως τις επιδράσεις από τις κοινωνικές διαφοροποιήσεις στη διαδρομή του χρόνου.
Κατά τη σαφή, όμως, έννοια της πιο πάνω διάταξης, που απορρέει από το σκοπό της θέσπισης της στην οικογένεια του θύματος περιλαμβάνονται οι εγγύτεροι και στενά συνδεόμενοι συγγενείς του θανατωθέντος, αδιάφορα αν συζούσαν με αυτόν ή διέμεναν χωριστά (Ολ. ΑΠ 762/1992), πράγμα που λαμβάνεται υπόψη μόνον κατά τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης.
Ετσι στην “οικογένεια του θύματος” περιλαμβάνονται κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης και οι αγχιστείς συγγενείς πρώτου βαθμού του θύματος, όπως είναι η μητριά αυτού, δηλαδή η σύζυγος σε δεύτερο γάμο του πατέρα του, η οποία συνεπώς σε περίπτωση θανατώσεως του, από τον πρώτο γάμο του συζύγου της, τέκνου δικαιούται να ζητήσει χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης.
Επομένως,το Εφετείο που με την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε ως μη νόμιμη την ένδικη αγωγή της αναιρεσείουσας περί επιδικάσεως, χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης, μητριάς του από αδικοπραξία θανατωθέντος γιου του συζύγου της από προηγούμενο γάμο του, με την αιτιολογία ότι αυτή δεν περιλαμβάνεται στην οικογένεια εκείνου, παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή την προαναφερόμενη ουσιαστικού δικαίου διάταξη του νόμου και ο περί τούτου από το άρθρο 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ. μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι βάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τη διάταξη που αφορά την ως άνω αναιρεσείουσα και να παραπεμφθεί κατά το μέρος αυτό η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, γιατί είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί ως προς την αναιρεσείουσα την υπ’ αριθμ. 2144/1998 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος.
Παραπέμπει ως προς τούτο, την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο.
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε τριακόσιες χιλιάδες (300.000) δραχμές.