- Τροχαίο Ατύχημα στην Αλλοδαπή ΙΧΕ αυτοκινήτου με Γερμανικές Πινακίδες οδηγούμενο από αλλοδαπό υπήκοο
με ΙΧΕ μοτοσικλέτα με Γερμανικές Πινακίδες Κυκλοφορίας οδηγούμενη από Ελληνικής Ιθαγένειας οδηγό κάτοικο Γερμανίας
- Ευθύνη Αλλοδαπού Ασφαλιστή – Αρμοδιότητα Ελληνικών Δικαστηρίων
Εφαρμοστέο το Γερμανικό Δίκαιο – Κανονισμός (ΕΚ) 864/2007
3. Απόδειξη Γερμανικού Δικαίου από Πληροφορία του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου που διατάχθηκε με προηγούμενη μη οριστική απόφαση
4. Στέρηση Διατροφής Τέκνου κατά το Γερμανικό Δίκαιο (άρθρ. 844 παρ.2, άρθ. 1602 παρ. 1, 1601 BGB)
5. Επιδίκαση Ψυχικής Οδύνης που εκτιμήθηκε ως αίτημα εύλογης αποζημίωσης λόγω σοκ από τον θάνατο συγγενούς
και κρίθηκε ως νόμω βάσιμο, κατ΄άρθρ. 823 και 253 παρ.2 BGB του Γερμανικού Νόμου που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο.
6.Τόκοι Επιδικίας – Εφαρμοστέο το Γερμανικό Δίκαιο
7.Ανάκληση Απόφασης ως προς την Τοκοφορία της Απαίτησης
Επί αγωγής αποζημίωσης της ενάγουσας από το θάνατο του πατέρα της εξαιτίας του επισυμβάντος στο Μόναχο της Γερμανίας τροχαίου ατυχήματος λόγω ψυχικής οδύνης και για στέρηση διατροφής, αρχικά εκδόθηκε η υπ΄ αριθ. 10721/2017 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ειδική διαδικασία αυτοκινήτων) η οποία διέταξε την επανάληψη της συζήτησης προκειμένου να προσκομισθεί Πληροφορία του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς Δικαίου με το κείμενο των διατάξεων του Γερμανικού Δικαίου μεταφρασμένο στην Ελληνική Γλώσσα και με θεωρητική και νομολογιακή ερμηνεία αναφορικά με τα οριζόμενα σ΄ αυτήν ζητήματα αδικοπρακτικής ευθύνης.
Στη συνέχεια εκδόθηκε η υπ΄ αριθ. 13496/2019 (δεύτερη κατά σειρά) εν μέρει οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, η οποία έκρινε ότι το Δικαστήριο έχει διεθνή δικαιοδοσία και αρμοδιότητα προς εκδίκαση της διαφοράς (άρθρ.. 7, 9,14παρ. 2,16 αρ. 11 ΚΠολΔ και 11 παρ. 1β Καν 1215/2012) κατά την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (άρθρ.. 614 παρ. 6 σε συνδυασμό προς άρθρο 591 ΚΠολΔ), και επιπλέον ως εφαρμοστέο το γερμανικό δίκαιο δυνάμει των διατάξεων του Κανονισμού (ΕΚ) 864/2007. Δέχθηκε ως νόμω βάσιμο το κονδύλιο της ενάγουσας για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης από το θάνατο του πατέρα της, και επιδίκασε στην ενάγουσα το ποσό των 40.000 ευρώ, ενώ ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης για το κονδύλιο λόγω στέρησης διατροφής προκειμένου να προσκομιστούν τα φορολογικά έγγραφα από την αρμόδια Γερμανική Αρχή που αφορούν την επαγγελματική δραστηριότητα του θανόντος το προηγούμενο του ατυχήματος και τα καθαρά εισοδήματά του από αυτή, καθώς και βεβαιώσεις από τους ασφαλιστικούς φορείς του θανόντος στην Ελλάδα και στην Γερμανία σχετικά με τις παροχές που έλαβε η δικαιούται να λάβει και κυρίως υπό την μορφή σύνταξης.
Στέρηση Διατροφής Τέκνου
κατά το Γερμανικό Δίκαιο
(άρθρ. 844 παρ.2, άρθ. 1602 παρ. 1, 1601 BGB)
Οι μη δεσμευτικοί νομολογιακοί κανόνες στο Γερμανικό Δίκαιο, σχετικά με το οφειλόμενο ποσό διατροφής μεταξύ αυτών και οι καλούμενοι κανόνες του Ντύσελντορφ, λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού της διατροφής, συσχετίζονται όμως και με τα κρίσιμα στοιχεία της ένδικης υπόθεσης και κυρίως ότι η ενάγουσα κατοικεί στην Ελλάδα και όχι στην Γερμανία με συνέπεια το αισθητά μικρότερο κόστος ζωής.
Καταβολή αποζημίωσης λόγω στέρησης διατροφής σε τριμηνιαίες δόσεις προκαταβλητέας κάθε δόσης την 1η ημέρα κάθε τριμηνιαίας περιόδου (άρθρ. 843, 760 BGB του γερμανικού νόμου) καθώς δεν αποδείχθηκε συγκεκριμένος σπουδαίος λόγος (άρθ. 843 παρ.3 BGB του γερμανικού νόμου).
Μετά την ανωτέρω εν μέρει οριστική απόφαση (13496/2019) συζητήσεως γενομένης, κατά την οποία προσκομίσθηκαν από την ενάγουσα τα ως άνω έγγραφα, εκδόθηκε η κατωτέρω δημοσιευόμενη απόφαση, η οποία δέχθηκε εν μέρει την ένδικη αγωγή ως προς το κονδύλιο λόγω στέρησης διατροφής της ενάγουσας από το θάνατο του πατέρα της. Ειδικότερα δε κρίθηκε ότι ο θανών, ηλικίας 40 ετών κατά το χρόνο του θανάτου του, πιθανολογήθηκε ότι θα ζούσε για δέκα ακόμα έτη (αρθ. 844 παρ.2 BGB ως προς τη διάρκεια της οφειλόμενης διατροφής που προσδιορίζεται και από την πιθανολογούμενη διάρκεια ζωής του υπόχρεου). Η ενάγουσα, ηλικίας 16 ετών κατά το χρόνο του θανάτου του πατέρα της, ζούσε με τη μητέρα της (διαζευγμένη με τον πατέρα της) σε μισθωμένη από τη μητέρα της κατοικία στη Θεσσαλονίκη, δεν διέθετε εισοδήματα από την περιουσία ή την εργασία της για να καλύψει τις ανάγκες της (άρθ. 1602 παρ. 2 BGB). Ο θανών πατέρας της ζούσε στην Γερμανία από το 2009, όταν λύθηκε αμετάκλητα ο γάμος του με τη μητέρα της ενάγουσας, και διατηρούσε επιχείρηση ταχυμεταφορών στο Μόναχο, και από την επαγγελματική αυτή δραστηριότητά του κέρδιζε 2.700 ευρώ καθαρά μηνιαίως. Η συνεισφορά της μητέρας της ενάγουσας ανέρχεται σε 200 ευρώ μηνιαίως. Από την ανωτέρω αναλογία των δυνάμεων ο θανών πατέρας είχε υποχρέωση διατροφής στην ενάγουσα κατά το ποσό των 770 ευρώ μηνιαίως, το οποίο αποτελεί τη ζημία της ενάγουσας από τη στέρηση διατροφής (άρθ. 844, 1601, 1602 παρ. BGB), ποσό το οποίο της επιδικάσθηκε, μειωμένο κατά το ποσοστό 30% της συνυπαιτιότητας του πατέρα της στην πρόκληση του ατυχήματος, όπως κρίθηκε οριστικά με την ανωτέρω 13496/2019 απόφαση, και τελικά το ποσό των 539 ευρώ (770 Χ30%). Για τον υπολογισμό του οφειλόμενου ποσού της διατροφής λήφθηκαν υπόψη οι μη δεσμευτικοί νομολογιακοί κανόνες στο Γερμανικό Δίκαιο μεταξύ των οποίων και οι καλούμενοι κανόνες του Ντύσελντορφ, συσχετίζοντας όμως και τα κρίσιμα στοιχεία της ένδικης υπόθεσης και κυρίως ότι η ενάγουσα κατοικεί στην Ελλάδα και όχι στην Γερμανία, με συνέπεια το αισθητά μικρότερο κόστος ζωής. Με βάση τα παραπάνω επιδικάσθηκε στην ενάγουσα για το χρονικό διάστημα από του θανάτου του πατέρα της στις 24/5/2013 έως 30/6/2017, το συνολικό ποσό των 26.550,16 ευρώ, καταβλητέο σε τριμηνιαίες δόσεις, προκαταβλητέας κάθε δόσης την 1η ημέρα κάθε τριμηνιαίας περιόδου (άρθρ. 843, 760 BGB του γερμανικού νόμου), καθώς δεν αποδείχθηκε συγκεκριμένος σπουδαίος λόγος κατά το γερμανικό νόμο ( άρθ. 843 παρ.3 BGB).
Τόκοι Επιδικίας
Εφαρμοστέο το Γερμανικό Δίκαιο
Επιδικάζονται κατά το Γερμανικό Δίκαιο (άρθ. 291 εδ.β, 288 BGB)και όχι του άρθρου 346 του Ελληνικού Αστικού Κώδικα.
Ανάκληση Απόφασης
ως προς την Τοκοφορία της Απαίτησης
Στην προκειμένη περίπτωση κρίθηκε ότι η προμνησθείσα υπ΄αριθ. 13496/2019 εν μέρει οριστική απόφαση δέχθηκε ως νόμω βάσιμο το αίτημα επιδίκασης αποζημίωσης λόγω στέρησης διατροφής με το νόμιμο τόκο επιδικίας κατ΄ άρθρ. 346 ΑΚ. Πλην όμως η απόφαση αυτή τυγχάνει ανακλητέα (άρθρα 309, 591 ΚΠολΔ, άρθ. 291 σε συνδυασμό με άρθ. 289 παρ.1 εδ. β’ και 247 BGB), καθώς από το ζήτημα του εφαρμοστέου δικαίου επί αδικοπραξίας που εν προκειμένω ορθώς προκρίθηκε το γερμανικό δίκαιο καταλαμβάνεται και το ζήτημα της τοκοφορίας της ένδικης απαίτησης.
Επιδικάσθηκε η αποζημίωση λόγω στέρησης διατροφής της ενάγουσας από το θάνατο του πατέρα της με το νόμιμο γερμανικό τόκο επιδικίας, και απορρίφθηκε ως αβάσιμο το αίτημα της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας περί εφαρμογής τόκων υπερημερίας με το ισχύον ως προς αυτούς στο ελληνικό δίκαιο έλασσον επιτόκιο, αφού εν προκειμένω δεν εφαρμόζεται το ελληνικό δίκαιο ώστε να τύχει εφαρμογής το άρθρο 346 εδ. δ’ ΑΚ, αλλά το γερμανικό δίκαιο το οποίο δεν προβλέπει ανάλογη ρύθμιση (άρθρ. 291, 288 BGB).
Επιδίκαση Ψυχικής Οδύνης
που εκτιμήθηκε ως αίτημα εύλογης αποζημίωσης λόγω σοκ από τον θάνατο συγγενούς και κρίθηκε ως νόμω βάσιμο, κατ΄άρθρ. 823 και 253 παρ.2 BGB του Γερμανικού Νόμου που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο.
Με την ανωτέρω υπ΄αριθ. 13496/2019 εν μέρει οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αναφορικά με το αιτούμενο κονδύλιο της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης της ενάγουσας από το θάνατο του πατέρα της κρίθηκε ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο δεν προβλεπόταν αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης στο γερμανικό δίκαιο, προβλεπόταν όμως η παροχή εύλογης αποζημίωσης επί πρόκλησης σοκ λόγω θανάτου στενού συγγενούς υπό τις προϋποθέσεις όπως ειδικότερα αναφέρονται στην απόφαση, και το αίτημα περί χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης εκτιμήθηκε ως αίτημα εύλογης αποζημίωσης λόγω σοκ από τον θάνατο του πατέρα της και κρίθηκε ως νόμω βάσιμο στηριζόμενο στις διατάξεις των άρθρων 823 και 253 παρ. 2 BGB, και επιδικάστηκε οριστικά στην ενάγουσα το ποσό των 40.000 ευρώ.
Σύγκρουση Ομορρόπως Κινουμένων Οχημάτων
Εφαρμογή του Γερμανικού Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας
Συγκλίνουσα Αμέλεια των Εμπλεκομένων Οδηγών
Συνυπαίτιος του επίδικου τροχαίου ατυχήματος κατά ποσοστό 70% όπως κρίθηκε οριστικά με την ανωτέρω εν μέρει οριστική απόφαση, είναι ο οδηγός του αλλοδαπού ΙΧΕ αυτοκινήτου, ο οποίος ενώ είχε πρόθεση να αλλάξει κατεύθυνση προς τα αριστερά, δεν κατευθύνθηκε προς τον άξονα της οδού που κινιόταν, αλλά ανέλεγκτα επιχείρησε αλλαγή κατεύθυνσης από τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, χωρίς να ελέγξει την κυκλοφορία των οχημάτων που τον ακολουθούσαν, και χωρίς βεβαιωθεί ότι μπορούσε να ενεργήσει τον αναγκαίο ελιγμό με ασφάλεια, με αποτέλεσμα να αποφράξει την πορεία της μοτοσικλέτας που οδηγούσε ο θανών πατέρας της ενάγουσας, προκαλώντας την εκτροπή της και τη σύγκρουση των δύο οχημάτων ( παραβάσεις άρθρ. 1,9 παρ.1 και 5 του Γερμανικού ΚΟΚ).
Συνυπαίτιος κατά ποσοστό 30% όπως επίσης κρίθηκε οριστικά με την ανωτέρω εν μέρει οριστική απόφαση, είναι ο θανών πατέρας της ενάγουσας, οδηγός της δίκυκλης μοτοσικλέτας, ο οποίος είχε αναπτύξει υπερβολική ταχύτητα τουλάχιστον 82 χλμ/ω, υπερβαίνουσα το ανώτατο όριο των 50 χλμ/ω, με συνέπεια να μην έχει τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του και να συντελέσει στη σύγκρουση και την επίταση των εξαιτίας αυτής δυσμενών αποτελεσμάτων (παραβάσεις άρθρ. 3 και 49 του Γερμανικού ΚΟΚ).
Αποδεικτικά Μέσα
Δεκτά και τα μη πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και τα ανεπικύρωτα φωτοτυπικά αντίγραφα εγγράφων.
Σχόλια – Παρατηρήσεις
1.Τροχαία στην Αλλοδαπή – Εφαρμοστέο Δίκαιο
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.1 του Κανονισμού 864/2007, γνωστού ως “ΡΩΜΗ ΙΙ”, η οποία ως γνωστόν έχει αντικαταστήσει σχεδόν πλήρως το άρθρο 26 του ΑΚ, σε υποθέσεις που εμπεριέχουν στοιχεία αλλοδαπότητας και έχουν ως γενεσιουργό αιτία εξωσυμβατική ενοχή που απορρέει από αδικοπραξία, εφαρμόζεται το δίκαιο του τόπου στον οποίο επήλθε η άμεση ζημία (lex loci damni),ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία συνέβη το ζημιογόνο γεγονός ή στην οποία αυτό παράγει έμμεσα αποτελέσματα.
Για τον χαρακτήρα και τον προσδιορισμό των κανόνων αμέσου εφαρμογής βλέπετε μελέτη Γ. Αμπατζή “Οι διατάξεις Αμέσου Εφαρμογής του Κανονισμού 864/2007 – ΡΩΜΗ ΙΙ – και η Επίδρασή τους στην Χρηματική Ικανοποίηση λόγω Ψυχικής Οδύνης επί Τροχαίων Ατυχημάτων με Στοιχεία Αλλοδαπότητας” σε ΕΣυγκΔ 2011 σελ. 4 κ.επ.. ομοίως και Μον.Εφ.Πατρών 535/2021, ΕΣυγκΔ 2021 σελ. 53 επομ.
2.Απόδειξη των Διατάξεων του Γερμανικού Δικαίου
Και από Γνωμοδοτήσεις Νομομαθούς. Ο δικαστής μπορεί να πληροφορηθεί το αλλοδαπό δίκαιο με την προσφυγή σε κάθε πηγή γνώσεως. βλ. σχετικώς Μον.Εφ.Πατρών 535/2021, ΕΣυγκΔ 2021 σελ. 53 επομ.
Απόφ….
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας
