Το άρθρο 70 παρ. 1 ΚΔΔ που επιτρέπει – υπό προϋποθέσεις – δεύτερη προσφυγή όταν η πρώτη απορρίφθηκε τελεσιδίκως για τυπικό λόγο είναι ανεπίδεκτο εφαρμογής στην ανακοπή
Το Συμβούλιο της Επικρατείας (Τμήμα Στ΄, σε επταμελή σύνθεση) απαντά, στο πλαίσιο πιλοτικής δίκης κατ’ άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 3900/2010, σε προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Χανίων με την 115/2024 απόφασή του, αναφορικά με ανακοπή που άσκησε δημοτική επιχείρηση κατά εκθέσεων αναγκαστικής κατάσχεσης εις χείρας τρίτων που είχε επιβάλει ο Προϊστάμενος Δ.Ο.Υ. Χανίων.
Η ανακόπτουσα είχε ασκήσει προηγουμένως πρώτη ανακοπή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία απορρίφθηκε τελεσιδίκως ως απαράδεκτη λόγω ελλιπούς νομιμοποίησης του πληρεξουσίου δικηγόρου (τυπικός λόγος).
Στη συνέχεια άσκησε δεύτερη ανακοπή κατά των αυτών πράξεων, επικαλούμενη αναλογική εφαρμογή του άρθρου 70 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ), που επιτρέπει —υπό προϋποθέσεις— δεύτερη προσφυγή όταν η πρώτη απορρίφθηκε τελεσιδίκως για τυπικό λόγο. Το ερωτών δικαστήριο διαπίστωσε νομολογιακή διχογνωμία επί του ζητήματος και έθεσε ερώτημα για το παραδεκτό.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η ανακοπή του άρθρου 217 ΚΔΔ διέπεται από αυτοτελές δικονομικό πλαίσιο (άρθρα 217-230 ΚΔΔ) το οποίο, μέσω της παραπομπής του άρθρου 230 σε «γενικές διατάξεις» του Πρώτου Μέρους, δεν καταλαμβάνει ρυθμίσεις όπως το άρθρο 70 παρ. 1 που αφορούν ειδικά την προσφυγή και θεσπίστηκαν κατ’ εξαίρεση από τον νομοθέτη, χωρίς γενικευτικό χαρακτήρα. Επιπλέον, η άπαξ άσκηση ενδίκων βοηθημάτων αποτελεί γενική αρχή δικαίου που εξυπηρετεί τη σταθερότητα των διοικητικών καταστάσεων και την ταχεία εκκαθάριση διαφορών εκτέλεσης, ενώ η ενδεχόμενη επέκταση της δυνατότητας δεύτερης ανακοπής θα διατάρασσε τη συνοχή της δικονομίας εκτέλεσης και θα επιβάρυνε την είσπραξη δημοσίων εσόδων· τέτοια επέκταση απαιτεί ρητή νομοθετική ρύθμιση και δεν μπορεί να θεμελιωθεί αναλογικά από τη νομολογία.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 70 παρ. 1 ΚΔΔ είναι ανεπίδεκτο εφαρμογής στην ανακοπή, ώστε η άσκηση δεύτερης ανακοπής κατά των ίδιων πράξεων εκτέλεσης, ακόμη κι αν η πρώτη απορρίφθηκε για τυπικό λόγο, είναι απαράδεκτη, χωρίς τούτο να αντίκειται στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος ή στο άρθρο 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ. Το δεύτερο ερώτημα κατέστη αλυσιτελές. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στο Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Χανίων.
Απόφαση ΣτΕ….
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας
'.
.'