«Τρίτος» επί Συκοφαντικής Δυσφημήσεως μετά τον ν. 5090/2024
Χρηματική Ικανοποίηση Ηθικής Βλάβης (600 € από εκάστη εναγομένη)
Δεκτή εν μέρει, μόνον ως προς το αποδειχθέν ψευδές σκέλος της καταγγελίας περί ωραρίου
Δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση
ΚΑΤΑ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΙΤΟΙ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ξενοδοχειακή ανώνυμη εταιρεία ενήγαγε δύο γειτόνισσες, συγκυρίες παρακείμενου οροφοδιαμερίσματος, οι οποίες συνυπέγραψαν επιστολή διαμαρτυρίας εικοσιδύο κατοίκων για ηχορρύπανση, κατατεθείσα ως μήνυση στην Εισαγγελία, και επιβεβαίωσαν το περιεχόμενό της με ένορκες καταθέσεις στην προκαταρκτική εξέταση, η οποία κατέληξε σε αρχειοθέτηση. Η ενάγουσα ζητούσε άρση και παράλειψη της προσβολής, απειλή χρηματικής ποινής 3.000 ευρώ και χρηματική ικανοποίηση 15.000 και 16.000 ευρώ αντιστοίχως. Η αγωγή γίνεται εν μέρει δεκτή μόνον επί της βάσεως της ψευδούς καταμηνύσεως και μόνον ως προς το σκέλος περί υπερβάσεως του ωραρίου, το οποίο αποδείχθηκε ψευδές, με επιδίκαση 600 ευρώ από εκάστη εναγομένη, ενώ απορρίπτεται η βάση της συκοφαντικής δυσφημήσεως ως μη νόμιμη.
Οι Δικαστικές και Προανακριτικές Αρχές
Δεν Είναι «Τρίτοι» επί Συκοφαντικής Δυσφημήσεως
(άρθρο 363 ΠΚ, ν. 5090/2024)
Η αγωγική βάση της προσβολής προσωπικότητας από συκοφαντική δυσφήμηση απορρίπτεται ως μη νόμιμη, διότι μετά την τροποποίηση του άρθρου 363 ΠΚ ορίζεται ότι: «Στην έννοια του τρίτου δεν περιλαμβάνονται δημόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση των ισχυρισμών για τα διάδικα μέρη, κατά την ενάσκηση καθήκοντος στο πλαίσιο πολιτικής, ποινικής ή διοικητικής δίκης». Εν προκειμένω τα καταγγελλόμενα «περιήλθαν σε γνώση μόνο προσώπων που επιλήφθηκαν αυτών στα πλαίσια της άσκησης των υπηρεσιακών τους καθηκόντων και αρμοδιοτήτων», ώστε να μη συντρέχει η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος· η ρύθμιση, ισχύουσα από 01.05.2024, καταλαμβάνει την επίδικη καταγγελία της 30.07.2024.
Κατάτμηση της Καταγγελίας κατά Σκέλη
Ψευδής Καταμήνυση Μόνον ως προς το Ωράριο (άρθρο 229 παρ. 1 ΠΚ)
Η μήνυση δεν αξιολογείται ενιαίως αλλά κατά αυτοτελή σκέλη, με αποτέλεσμα να καταφάσκεται η ψευδής καταμήνυση μόνον ως προς τον ισχυρισμό περί ολοκληρώσεως των εκδηλώσεων μετά το νόμιμο ωράριο, ο οποίος «έρχεται σε πλήρη αντίθεση» προς τις ένορκες καταθέσεις των ιδίων των καταγγελλόντων ότι οι βραδιές διαρκούσαν έως τις 23:00: οι εναγόμενες, επιδιώκοντας την κίνηση ποινικής διαδικασίας, «τέλεσαν υπαίτια την άδικη πράξη της ψευδούς καταμήνυσης». Αντιθέτως, δεν τέλεσαν το αδίκημα της ψευδούς καταθέσεως, καθόσον κατά την προανακριτική εξέτασή τους «δεν επιβεβαίωσαν το περιεχόμενο της καταγγελίας τους κατά το σκέλος που αφορούσε στην παραβίαση ωραρίου».
Αρνητική Αστυνομική Ηχομέτρηση που Δεν Αποδεικνύει το Ψευδές Αποκλεισμός του Άμεσου Δόλου
Ως προς το σκέλος της υπερβάσεως της εντάσεως ο δόλος αποκλείεται, διότι η αρνητική μέτρηση δεν αρκεί για να καταστήσει την καταγγελία ψευδή: η μέτρηση έγινε σε στεγασμένο χώρο και όχι στον εξωτερικό, για τον οποίο ισχύει το όριο των 30 ντεσιμπέλ κατά την Υγειονομική Διάταξη Α5/3010/1985, ούτε αποδείχθηκε ότι «μετρήθηκε η εκπομπή θορύβου από την πλησιέστερη νόμιμη κατοικία», ώστε «δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η καταγγελία και οι καταθέσεις των εναγομένων σχετικά με την ένταση του θορύβου ήταν ψευδείς». Η μαζικότητα της διαμαρτυρίας —εικοσιδύο υπογραφές— «ενίσχυσε την πεποίθηση των εναγομένων ότι τα όσα κατήγγειλαν και κατέθεσαν ήταν αληθή».
Προσωπικότητα Νομικού Προσώπου και Καθορισμός
της Χρηματικής Ικανοποιήσεως (άρθρο 932 ΑΚ — 600 € έκαστη)
Το νομικό πρόσωπο δικαιούται χρηματικής ικανοποιήσεως για προσβολή της εμπορικής του πίστεως, το ύψος όμως προσδιορίζεται φειδωλά όταν η ποινική εμπλοκή υπήρξε βραχεία: κρίθηκε ότι «προσβλήθηκε άδικα η φήμη, η εμπορική πίστη και το κύρος της επιχείρησης στην αντίληψη του κοινού», πλην όμως «η εμπλοκή της σε ποινική διαδικασία δεν προχώρησε επί μακρόν, καθώς η εν λόγω μήνυση αρχειοθετήθηκε». Επιδικάσθηκαν 600 ευρώ από εκάστη εναγομένη, έναντι αιτηθέντων 15.000 και 16.000 ευρώ, με τόκο επιδικίας από την επίδοση, ως ποσά σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας (ΟλΑΠ 9/2015).
Άρση Συντελεσμένης Προσβολής και Παράλειψη στο Μέλλον
Προϋποθέσεις (άρθρο 57 ΑΚ)
Τα αιτήματα άρσεως και παραλείψεως απορρίπτονται ως μη νόμιμα, διότι «η άρση της προσβολής προϋποθέτει η τελευταία να είναι παρούσα και ενεργή», ενώ επί συντελεσμένης προσβολής γεννώνται μόνον αξιώσεις αποκαταστατικού χαρακτήρα κατ’ άρθρο 59 ΑΚ· ως προς τη μελλοντική προσβολή, η ενάγουσα «δεν επικαλείται την ύπαρξη βάσιμης απειλής για επικείμενη προσβολή». Συμπαρασύρεται και το αίτημα απειλής χρηματικής ποινής 3.000 ευρώ, «το οποίο αφορά στον τρόπο εκτέλεσης του αμέσως προηγούμενου απορριπτέου αιτήματος».
Διαμεσολάβηση: Αναστολή των Προθεσμιών του άρθρου 237 ΚΠολΔ
και Παραδεκτό της Συζητήσεως
παρά την Παράλειψη
του Ενημερωτικού Εγγράφου
Η γνωστοποίηση του διαμεσολαβητή για τη διεξαγωγή της υποχρεωτικής αρχικής συνεδρίας «ανέστειλε τις δικονομικές προθεσμίες του άρθρου 237 ΚΠολΔ για κατάθεση προτάσεων» κατ’ άρθρο 9 παρ. 1 ν. 4640/2019, με συνέπεια οι υπολειπόμενες ημέρες να επανεκκινήσουν από την περάτωση της διαδικασίας και τις προτάσεις να κριθούν εμπρόθεσμες. Περαιτέρω, το Δικαστήριο υιοθετεί «ως ορθότερη» την άποψη ότι η παράλειψη του ενημερωτικού εγγράφου του άρθρου 3 παρ. 2 ν. 4640/2019 «δεν έχει ως συνέπεια το απαράδεκτο της συζήτησης της αγωγής», εφόσον ο σκοπός του νομοθέτη επιτεύχθηκε μέσω της υποχρεωτικής αρχικής συνεδρίας.
Κείμενο Αποφ…………
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας
'.
.'