Αρχική Νομολογία Αποζημίωση επί σωματικών βλαβών Τροχαίο και Εργατικό Ατύχημα (1) Ανατροπή ΔΧ φορτηγού κατά τη διάρκεια εκφόρτωσης χαλικιού σε τάφρο τοποθέτησης αγωγού ομβρίων υδάτων Καταπλάκωση εργαζομένων Απόφ. Α.Π. 111/2007 ΤΕΥΧΟΣ ΜΑΙΟΣ 2008 ΣΕΛ.220

Τροχαίο και Εργατικό Ατύχημα (1) Ανατροπή ΔΧ φορτηγού κατά τη διάρκεια εκφόρτωσης χαλικιού σε τάφρο τοποθέτησης αγωγού ομβρίων υδάτων Καταπλάκωση εργαζομένων Απόφ. Α.Π. 111/2007 ΤΕΥΧΟΣ ΜΑΙΟΣ 2008 ΣΕΛ.220

Υπαιτιότης του οδηγού ΔΧ φορτηγού ο οποίος οδήγησε το έμφορτο με χαλίκι φορτηγό παράλληλα προς το μη επιχωματωμένο άνοιγμα της τάφρου, χωρίς να λάβει υπόψη του ότι το οδόστρωμα στο χώρο εκείνο ήταν μειωμένης αντοχής, εξαιτίας της βροχής της προηγούμενης ημέρας και της προηγηθείσας, πρόσφατης εκσκαφής του οδοστρώματος. Αποτέλεσμα της αμελούς αυτής συμπεριφοράς ήταν η υποχώρηση του εδάφους στο σημείο εκείνο με αποτέλεσμα την ανατροπή του βαρέως οχήματος και την καταπλάκωση εργοδηγού και εργάτη, οι οποίοι εκείνη τη στιγμή αφαιρούσαν το κόκκινο πλαστικό πλέγμα περίφραξης της ανοιχτής τάφρου, με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό τους.
Ο επιβλέπων μηχανικός του έργου μολονότι είχε υποχρέωση, δεν επισήμανε με τις κατάλληλες πινακίδες (κινδύνου, ρυθμιστικές και πληροφοριακές) τη μειωμένη αντοχή του οδοστρώματος στο σημείο των εργασιών και δεν τοποθέτησε τ\’ αναγκαία στηρίγματα κατά μήκος της ανοιχτής τάφρου, για τη στήριξη των τοιχωμάτων, λαμβάνοντας μόνο ως προστατευτικό μέτρο την περίφραξη της ανοιγμένης τάφρου με κόκκινο πλαστικό πλέγμα. 
(παραβ. άρθρων 1 και 2 παρ. 1 εδ. 36 του ΚΟΚ).
Απορριπτέοι οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως για παραβίαση ευθέως ή εκ πλαγίου με αντιφατικές αιτιολογίες των ουσιαστικών διατάξεων δικαίου (άρθρ. 1 και 2 παρ. 1 εδ. 36 του ΚΟΚ), αφού στην εφετειακή απόφαση αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου ότι, το ατύχημα συνέβη σε οδό που δεν είχε αφαιρεθεί από τη δημόσια κυκλοφορία, ούτε περαιτέρω, απαιτούνταν για την πληρότητα της αιτιολογίας της απόφασης να αναφέρονταν οι εφαρμοζόμενες διατάξεις του νόμου,. Συνεπώς οι εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 9 ΚΠολΔ λόγοι ανιρέσεως είναι αβάσιμοι

Σχόλια & Παρατηρήσεις

1)Τροχαίο και Εργατικό Ατύχημα

Προβληματική είναι η περίπτωση του καθορισμού της προσήκουσας διαδικασίας όταν ο δικαιούχος αποζημιώσεως, ο οποίος υπέστη βλάβη σε αυτοκινητικό ατύχημα συνδέεται με τον υπόχρεο σε αποζημίωση εργοδότη του, ο οποίος είναι κύριος ή κάτοχος του ζημιογόνου αυτοκινήτου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. Γεννάται, λοιπόν το ερώτημα αν θα εφαρμοστεί η εργατική διαδικασία των διατάξεων 663 επ. ΚΠολΔ, ή η διαδικασία των άρθρων 681Α του ιδίου Κώδικα. 
Αν θεωρηθεί κρίσιμο το αυτοκίνητο ως πηγή προκλήσεως της ζημίας , τότε εφαρμογή έχει η διαδικασία της ΚΠολΔ 681Α . Αν, αντίθετα, θεωρηθεί κρίσιμη η σχέση που συνδέει το ζημιωθέντα με τον υπόχρεο σε αποζημίωση, τότε εφαρμογή θα έχει η διαδικασία των εργατικών διαφορών (663 επ. ΚΠολΔ). Καίτοι στο νόμο δεν υπάρχει ρύθμιση, θα πρέπει η επιλογή της διαδικασίας να γίνει από τον ίδιο τον ζημιωθέντα ο οποίος και κρίνει μέσω ποιας διαδικασίας από τις ως άνω δύο\’ διαδικασίες θα ικανοποιήσει καλύτερα τις απαίτησεις του. Μον.Πρ.Λαρ. 195/2005 ΣΕΣυγκΔ 2005/470.

Καταπλάκωση Εργάτου κατά την εκτέλεση μεταφοράς υπό γερανού μεταφερομένου φορτίου. Το ατύχημα οφείλεται σε συνυπαιτιότητα των προστηθέντων – υπευθύνων της εργοδότριας εταιρίας (συντονιστή ασφαλείας – διευθυντή εργοταξίου – υπεύθυνου κατασκευής – εργοδηγών – χειριστή του γερανού), καθότι δεν επέδειξαν την κατ\’ αντικειμενική αντίληψη επιμέλεια εφόσον δεν έλαβαν τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των εργαζομένων στο εργοτάξιο, όπως αυτά προβλέπονται. Εφ.Πατρ. 194/2007 ΣΕΣυγκΔ 1007/157.

Σε περίπτωση αυτοκινητικού ατυχήματος που είναι και εργατικό, εφόσον πρόκειται περί παθόντος ασφαλισμένου στο ΙΚΑ, απαλλάσσονται από την ευθύνη για την περιουσιακή του ζημία ο εργοδότης, κύριος και κάτοχος του ζημιογόνου αυτοκινήτου και ο παρ΄ αυτού προστηθείς οδηγός. Δικαιούνται όμως να στραφούν κατά του ασφαλιστή του ζημιογόνου αυτοκινήτου, διότι κατ-αυτού έχουν ιδία αξίωση από τη σύμβαση ασφαλίσεως, κατά το άρθ. 10 περ. 1 του ν. 489/1976. Α.Π. 496/1999 ΣΕΣυγκΔ 2000/597.