Η Υποχρέωση του Εθνικού Νομοθέτη να μεταφέρει πλήρως και εμπροθέσμως τις διατάξεις του Κοινοτικού Δικαίου στην Ελληνική έννομη τάξη –
Οι συνέπειες από την Παράλειψη αυτή –
Αγωγή Αποζημίωσης των Επιχειρήσεων Οδικής Βοήθειας κατά του Ελληνικού Δημοσίου λόγω Πλημμελούς Νομοθέτησης κατά τη μεταφορά των Κανόνων Ενωσιακού Δικαίου στη Ελληνική έννομη τάξη Απόφ. Στε.7μελούς
Αγωγή Αποζημίωσης των Επιχειρήσεων Οδικής Βοήθειας κατά του Ελληνικού Δημοσίου (άρθ. 105 -106 ΕισΝΑΚ)
Λόγω :
Α) Πλημμελούς Νομοθέτησης κατά τη μεταφορά εκ μέρους των αρμόδιων νομοθετικών οργάνων των Κανόνων Ενωσιακού Δικαίου στην ελληνική έννομη τάξη, κατά το μέρος αυτής που αφορούσε τη θέσπιση μέτρων ελέγχου των ασφαλιστικών επιχειρήσεων που παρέχουν οδική βοήθεια που ρυθμίζουν την παροχή υπηρεσιών στον τομέα της οδικής βοήθειας.
Β) Πλημμελούς άσκησης εποπτείας εκ μέρους των αρμόδιων εποπτικών/ελεγκτικών οργάνων του Δημοσίου και της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης επί των ασφαλιστικών επιχειρήσεων οι οποίες δραστηριοποιούνται στον ανωτέρω κλάδο παροχής υπηρεσιών.
Αστική Ευθύνη Αρμοδίων Εποπτικών-Ελεγκτικών Οργάνων Δημοσίου και της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (ΕΠ.Ε.Ι.Α.)
που καταργήθηκε από 1.12.2010, της οποίας οιονεί καθολικός διάδοχος κατέστη το Ελληνικό Δημόσιο
Παραπέμπεται στην Ολομέλεια του ΣτΕ
Το ζήτημα της ευθείας ή μη εφαρμογής των άρθρων 105-106 ΕισΝΑΚ ως προς την αστική ευθύνη των Εποπτικών Αρχών επί πλημμελούς ασκήσεως εποπτείας λόγω των αντίθετων γνωμών που διατυπώθηκαν στο Τμήμα, της κυμαινόμενης νομολογίας του ΣτΕ και της αντίθετης νομολογίας του ΑΠ.
Κατά την κρατήσασα στο Τμήμα γνώμη, προκειμένου να κριθεί αν θεμελιώνεται αστική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου προς αποκατάσταση ζημίας τρίτου (μη ασφαλιστικής επιχειρήσεως) εξαιτίας της πλημμελούς ασκήσεως εκ μέρους των αρμόδιων εποπτικών/ελεγκτικών οργάνων της κατά νόμον εποπτείας επί των ανταγωνιστριών ασφαλιστικών επιχειρήσεων, το άρθρο 105 Εισ.Ν.Α.Κ., το οποίο απαιτεί τη συνδρομή σωρευτικά τριών προϋποθέσεων (α. της παρανομίας, β. της ζημίας και γ. του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ παρανομίας και ζημίας), έχει ευθεία εφαρμογή.
Δεν μπορεί δε, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρ. 105 Εισ.Ν.Α.Κ., να απαιτηθούν πρόσθετες προϋποθέσεις αυστηρότερες σε σχέση με τις ως άνω απαιτούμενες κατά το άρθρο αυτό (όπως η ύπαρξη προδήλου ή/ και βαρέος σφάλματος αντί της προβλεπόμενης στον νόμο προϋποθέσεως της υπάρξεως παρανομίας ανεξαρτήτως υπαιτιότητας ή μη των δημοσίων οργάνων).
Περαιτέρω, κατά το άρθ. 105 Εισ.Ν.Α.Κ. σε συνδυασμό με το άρθρ. 298 Α.Κ., αποκαθίσταται πλήρως η περιουσιακή ζημία του τρίτου, εφόσον αυτή βεβαίως αποδειχθεί και συντρέχουν και οι άλλες δύο προϋποθέσεις της ευθύνης προς αποζημίωση.
Επομένως, δεν μπορεί κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθ. 105 Εισ.Ν.Α.Κ., αντί της πλήρους αποζημιώσεως που καλύπτει όλη τη ζημία, να επιδικασθεί «εύλογη» αποζημίωση ανάλογα με τις περιστάσεις, διότι τούτο
α) δεν προβλέπεται ρητώς στο άρθρο αυτό που ρυθμίζει την αστική ευθύνη του Δημοσίου, όπως αντιθέτως προβλέπεται ρητώς στον νόμο σε άλλες περιπτώσεις και
β) θα απέβαινε, άλλωστε, σε βάρος της ασφάλειας του δικαίου και της βεβαιότητας του ζημιωθέντος ως προς την πλήρη προστασία του. Εξάλλου, η ευθύνη του Δημοσίου προς αποζημίωση τρίτων λόγω πλημμελούς ασκήσεως εποπτείας εκ μέρους της αρμόδιας αρχής δεν αποκλείεται από την ύπαρξη του μηχανισμού αποζημιώσεως που προβλέπεται στις διατάξεις του ν.δ. 146/1914 περί αθέμιτου ανταγωνισμού.
Μειοψήφησε ένα μέλος της συνθέσεως του Τμήματος, κατά τη γνώμη του οποίου η ευθύνη προς αποζημίωση από πλημμελή άσκηση κρατικής εποπτείας μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο με ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων του άρθ. 105 Εισ.Ν.Α.Κ. ενόψει των ιδιαιτεροτήτων της κρατικής αυτής δραστηριότητας και του αβέβαιου του αποτελέσματος του εποπτικού ελέγχου. Για τη θεμελίωση της ευθύνης απαιτείται πρόδηλο και βαρύ σφάλμα των εποπτικών οργάνων, η δε αποζημίωση που τυχόν θα επιδικασθεί μπορεί να είναι μόνον εύλογη.
Απόφ. ΣτΕ……..
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας