Πρόκληση Σοβαρού Τραυματισμού στον Ανήλικο ηλικίας 6 ετών
Παράνομες Πράξεις και Παραλείψεις των Οργάνων του ν.π.δ.δ
στον Αύλειο Χώρο Παιδικού Σταθμού
Ευθύνη Ν.Π.Δ.Δ (άρθρα 105 και 106 ΕισΝΑΚ)
Το αναιρεσείον ν.π.δ.δ <Οργανισμός Εκπαίδευσης Παιδιού, Αθλητισμού και Πολιτισμού – Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δήμου Βόλου> νομιμοποιείται παθητικά ως καθολικός διάδοχος, λόγω συγχώνευσης, του αρχικώς εναγομένου ν.π.δ.δ <Οργανισμός Ανοιχτής Προστασίας Παιδιού και Φροντίδας Οικογένειας Δήμου Ν. Ιωνίας Μαγνησίας>
Κατά τον κρίσιμο χρόνο του ζημιογόνου γεγονότος, ο τότε ανήλικος, ηλικίας 6 ετών, πλησίασε την κούνια – σανίδα πέντε θέσεων στον αύλειο χώρο του παιδικού σταθμού, η οποία είχε τεθεί σε κίνηση από τρία νήπια που επέβαιναν σε αυτήν, με αποτέλεσμα να δεχθεί κατά την κίνησή της χτύπημα, και να τραυματισθεί πολύ σοβαρά. Ο σοβαρός τραυματισμός του οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του αρχικώς εναγομένου ν.π.δ.δ του οποίου διάδοχος λόγω συγχώνευσης είναι το αναιρεσείον ν.π.δ.δ, από την παράνομη συμπεριφορά των οργάνων του. Ειδικότερα η προϊσταμένη νηπιαγωγός δεν φρόντισε να εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία του παιδικού σταθμού με την απασχόληση νηπιαγωγών που να πληροί την απαιτούμενη αναλογία νηπιαγωγών και νηπίων το πρωί από 7.00 έως 9.30 π.μ. στις 23.6.2006, ενώ η μοναδική νηπιαγωγός που ήταν επιφορτισμένη να επιβλέπει τα 45 παιδιά που βρίσκονταν στον παιδικό σταθμό εκείνη την ώρα δεν επέδειξε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή για εποπτεία και προστασία των παιδιών που επιβάλλει το επαγγελματικό καθήκον της.
Ηθική Βλάβη (ΑΚ 932) 90.000 ευρώ
Τραυματική ρήξη ήπατος και λίαν ευμέγεθες υποκάμψιο αιμάτωμα σε όλη την πρόσθια και άνω επιφάνεια του ΔΕ λοβού του ήπατος που υπέστη εκτομή και εξελίχθηκε σε εκτεταμένη ηπατοκυτταρική βλάβη – νέκρωση, κάταγμα δε μηριαίου
Επιδικάστηκε για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης στον ανήλικο, στην ευαίσθητη ηλικία των 6 ετών, και ήδη ενήλικο, το ποσό των 90.000 ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ζημιογόνο γεγονός, τον σοβαρό τραυματισμό του ανηλίκου από αποκλειστική υπαιτιότητα των οργάνων του αναιρεσείοντος ν.π.δ.δ, τις σοβαρότατες επιπτώσεις στη ζωή του, αφού χειρουργήθηκε δύο φορές και νοσηλεύθηκε κατά διαστήματα σε νοσοκομεία, ενώ ο τραυματισμός του επέφερε σ’ αυτόν αναπηρία σε ποσοστό 55%.
Αποζημίωση Επί Μονίμου Αναπηρίας (ΑΚ 931) 60.000 ευρώ
Για την πρόσθετη αποζημίωση εκ του άρθρου 931 ΑΚ λόγω αναπηρίας επιδικάστηκε στον ανήλικο το ποσό των 60.000 ευρώ. Ειδικότερα, συνεπεία του τραυματισμού του ο ανήλικος υπέστη διά βίου νέκρωση τμήματος του ήπατος, η οποία επιδρά δυσμενώς στην μελλοντική οικονομική και κοινωνική ζωή του, αφού δεν του επιτρέπει να ασκήσει οποιοδήποτε επάγγελμα, συνιστάται προσοχή σε δραστηριότητες που μπορεί να τον καταπονούν σωματικά και ενέχουν κίνδυνο μελλοντικού τραυματισμού του, ενώ απαγορεύονται αθλητικές δραστηριότητες.
Ανάλωση Δικαστικού Ενσήμου επί Απόρριψης Προηγούμενης Αγωγής για Τυπικούς Λόγους
Άσκηση Νέας Αγωγής
Ταυτότητα Διαδίκων και Ταυτότητα Διαφοράς
Δεν απαιτείται η καταβολή εκ νέου δικαστικού ενσήμου στην περίπτωση άσκησης νέας παραδεκτής κατ΄ άρθρο 76 παρ. 2 ΚΔΔ αγωγής από τον ίδιο ενάγοντα κατά του ίδιου εναγομένου για το ίδιο αντικείμενο
Το καταβληθέν για την πρώτη αγωγή τέλος δικαστικού ενσήμου που αναλογεί και στο εν μέρει καταψηφιστικό αίτημα της δεύτερης αγωγής δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αναλώθηκε στη δίκη επί της πρώτης αγωγής.
Απορριπτέος ως αβάσιμος ο λόγος αναίρεσης του ν.π.δ.δ, διότι το δευτεροβάθμιο Διοικητικό Εφετείο ορθά ερμήνευσε τις διατάξεις του ΚΔΔ, ότι η ένδικη αγωγή κατά του νέου ν.π.δ.δ. με το ίδιο αντικείμενο αποτελεί δεύτερη αγωγή των ίδιων εναγόντων κατά του ίδιου εναγόμενου νομικού προσώπου με το ίδιο αντικείμενο (ταυτότητα διαδίκων και ταυτότητα διαφοράς),και παραδεκτά ασκήθηκε κατά το άρθρο 76 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., όπως το άρθρο αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 8 παρ. 1 του ν. 3659/2008 και ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο άσκησης της δεύτερης αγωγής. Επομένως, το νομίμως καταβληθέν για την πρώτη αγωγή τέλος δικαστικού ενσήμου που αναλογεί και στο εν μέρει καταψηφιστικό αίτημα της δεύτερης αγωγής δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αναλώθηκε στη δίκη επί της πρώτης αγωγής.
Απορριπτέος ως απαράδεκτος ο λόγος αναίρεσης κατά το μέρος πλήττεται η ουσιαστική κρίση του διοικητικού εφετείου ως προς την ταυτότητα των αιτημάτων των δύο αγωγών (επίδικης και προηγούμενης) και εν γένει η ταυτότητα του αντικειμένου των δύο αγωγών. Τούτο διότι στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση βεβαιώνεται ανελέγκτως κατ’ αναίρεση ότι οι δύο αγωγές είχαν το ίδιο καταψηφιστικό αίτημα, κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου της πρώτης αγωγής, η οποία αποτελεί διαδικαστικό έγγραφο άλλης δίκης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εκτιμηθεί ευθέως από το Συμβούλιο της Επικρατείας δικάζον κατ’ αναίρεση στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς.
Απόφ. ΣτΕ
'. Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας.'