Η υπόθεση αφορά την πολωνική εταιρία είσπραξης απαιτήσεων Lexitor, στην οποία ένας καταναλωτής εκχώρησε τις απαιτήσεις του από σύμβαση πίστωσης με τράπεζα.
Η Lexitor υποστήριξε ότι η τράπεζα δεν τήρησε την υποχρέωσή της να ενημερώσει τον καταναλωτή σχετικά με τους όρους της σύμβασης και διεκδίκησε την επιστροφή των τόκων και επιβαρύνσεων που είχε καταβάλει ο καταναλωτής.
Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) εξέτασε αν υπήρξε παράβαση της υποχρέωσης ενημέρωσης από την τράπεζα και αν η απώλεια του δικαιώματος είσπραξης τόκων και επιβαρύνσεων είναι σύμφωνη με το δίκαιο της ΕΕ.
Οι απαντήσεις του ΔΕΕ σχετικά με την σύμβαση:
Πρώτον, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η σύμβαση πίστωσης πρέπει να προσδιορίζει, με τρόπο σαφή και ευσύνοπτο, το ΣΕΠΕ όπως υπολογίζεται κατά τη στιγμή της σύναψης της σύμβασης. Εντούτοις, ο υπολογισμός του ΣΕΠΕ στηρίζεται στο τεκμήριο ότι η σύμβαση πίστωσης θα εξακολουθήσει να ισχύει για όλη τη συμφωνηθείσα διάρκειά της. Κατά συνέπεια, δεν συνιστά αφ’ εαυτής παράβαση της υποχρέωσης ενημέρωσης η αναγραφή σε σύμβαση πίστωσης ΣΕΠΕ το οποίο προκύπτει ότι είχε υπερεκτιμηθεί λόγω του ότι ορισμένες ρήτρες της σύμβασης πίστωσης αναγνωρίστηκαν εκ των υστέρων ως καταχρηστικές.
Δεύτερον, στη σύμβαση πρέπει να εκτίθενται, με σαφή και κατανοητό τρόπο, οι όροι υπό τους οποίους μπορούν
να τροποποιηθούν οι επιβαρύνσεις που σχετίζονται με την εκτέλεσή της. Το γεγονός ότι, προς τούτο, η
σύμβαση στηρίζεται σε δείκτες τους οποίους δυσχερώς μπορεί να εξακριβώσει ο καταναλωτής μπορεί να
συνιστά παράβαση της υποχρέωσης ενημέρωσης.
Τρίτον, σε περίπτωση παράβασης της υποχρέωσης ενημέρωσης η οποία επηρεάζει την ικανότητα του
καταναλωτή να εκτιμήσει το περιεχόμενο της δέσμευσής του, η τράπεζα μπορεί να χάσει το δικαίωμα
είσπραξης τόκων και επιβαρύνσεων
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΕ
Skip to PDF content
