Τροχαίο Ατύχημα στην Αλλοδαπή (Φιλανδία)
με Ζημιογόνο Όχημα με Φιλανδικές Πινακίδες Κυκλοφορίας
Θάνατος Έλληνα Υπηκόου και Κατοίκου Ελλάδας
Ψυχική Οδύνη των Συγγενών του Θανόντος
Ελλήνων Υπηκόων Κατοίκων Ελλάδας
Αναιρετική Διαδικασία (άρθρ. 559 αριθ.1 ΚΠολΔ)
Κατά τόπο Αρμοδιότητα και Διεθνής Δικαιοδοσία των Ελληνικών
Δικαστηρίων στην περιφέρεια των οποίων έχει την κατοικία του το
πρόσωπο το οποίο υπέστη Ψυχική Οδύνη από το θάνατο του συγγενούς του
Εφαρμοστέο το Ελληνικό Δίκαιο (1)
Ως του τόπου που επέρχεται η άμεση ζημία σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.1 του 864/2007 Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της 11/7/2007 (Κανονισμός Ρώμη ΙΙ) που εφαρμόζεται στις εξωσυμβατικές ενοχές από αδικοπραξία καθώς το θύμα και οι αιτούντες συγγενείς του ψυχική οδύνη είναι Έλληνες Υπήκοοι και κάτοικοι Ελλάδας.
Κατά τις διατάξεις του άρθρου 4 αριθ.1 του Κανονισμού 864/2007 η ψυχική οδύνη η οποία συνδέεται με το θάνατο ατόμου συνεπεία αδικοπραξίας που τελέσθηκε εντός κράτους μέλους και την οποία υφίστανται οι συγγενείς του θύματος που κατοικούν εντός άλλου κράτους μέλους συνιστά Άμεση ζημία και τόπος επέλευσης της ζημίας τους είναι ο τόπος της κύριας κατοικίας τους.
Με τον ανωτέρω Κανονισμό (Ρώμη ΙΙ) ο κοινοτικός νομοθέτης ορίζει ότι επί των εξωσυμβατικών ενοχών το Εφαρμοστέο Δίκαιο δεν θα είναι πλέον το δίκαιο του τόπου όπου διαπράχθηκε το αδίκημα (lex loci delicti commissi) του άρθρου 26 του ΑΚ αλλά κατ’ αρχήν το δίκαιο της χώρας στην οποία επέρχεται η άμεση ζημία, ανεξαρτήτως της χώρας στην οποία συνέβη το ζημιογόνο γεγονός ή των χωρών στις οποίες το γεγονός αυτό παράγει έμμεσα αποτελέσματα (άρθρο 4 παρ. 1 του Κανονισμού).
Κατά τη διάταξη του άρθρου 35 ΚΠολΔ όπως αυτή ερμηνεύεται υπό το πρίσμα του άρθρου 4 παρ. 1 του Κανονισμού 864/2007 (Ρώμη ΙΙ) τα Ελληνικά Δικαστήρια έχουν διεθνή δικαιοδοσία και κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσουν τις αξιώσεις προς καταβολή εύλογης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης συνεπεία θανάτου από αδικοπραξία προσώπου συγγενούς των εναγόντων που τελέσθηκε σε άλλο κράτος μέλος εφόσον οι ενάγοντες κατοικούν στην περιφέρειά τους.
Απορριπτέος ο λόγος αναίρεσης της αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρίας που ασφάλιζε το ζημιογόνο όχημα.
Κρίθηκε, ότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τον Κανονισμό 854/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Ιουλίου 2007 (Κανονισμός Ρώμη II) και ειδικότερα το άρθρο 4 παρ.1 αυτού με ορθή υπαγωγή των αποδειχθέντων περιστατικών στο πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικών κανόνων δικαίου, τους οποίους δεν παραβίασε ευθέως, και δέχθηκε ως νόμιμες τις ένδικες αξιώσεις των εναγόντων λόγω ψυχικής οδύνης του συγγενή τους, και συνεπώς τα αντίθετα ισχυριζόμενα από την αναιρεσείουσα αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρία ότι εφαρμοστέο είναι το δίκαιο της Φιλανδίας, κρίνονται κατά την πλειοψηφούσα γνώμη αβάσιμα και απορριπτέα, όπως και λόγοι αναίρεσης.
Κατά την γνώμη ενός μέλους του Δικαστηρίου, και συγκεκριμένα της Εισηγήτριας Αρεοπαγίτη, Αντιγόνης Τζελέπη, κατά την έννοια του άρθρου 4 παρ. 1 του Κανονισμού Ρώμη ΙΙ, για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου επί τροχαίων ατυχημάτων με στοιχεία αλλοδαπότητας, όπως αυτό ερμηνεύθηκε με την προπαρατεθείσα απόφαση του ΔΕΕ, οι ζημίες που συνδέονται με το θάνατο του οικείου των εναγόντων, οι οποίοι κατοικούν εντός του κράτους – μέλους της Ελλάδας, εξαιτίας του ένδικου τροχαίου ατυχήματος που συνέβη εντός του κράτους μέλους της Φινλανδίας, χαρακτηρίζονται ως έμμεσα αποτελέσματα του τροχαίου ατυχήματος και συνεπώς εφαρμοστέο δίκαιο εν προκειμένω είναι το δίκαιο του τόπου επέλευσης της άμεσης ζημίας, δηλαδή το δίκαιο της Φινλανδίας.
Ψυχική Οδύνη (ΑΚ 932) 290.000 ευρώ
Αναιρετικός Έλεγχος
(κατ’ άρθρ. 559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ)
Επιδικάστηκαν από το Εφετείο για εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης στους συγγενείς του θανόντος, ηλικίας 23 ετών, τα παρακάτω επιμεριζόμενα ποσά :
—ανά 100.000 ευρώ σε κάθε γονέα (σύνολο 200.000 ευρώ)
—ανά 45.000 ευρώ στη γιαγιά και στον παππού εκ μητρικής γραμμής (σύνολο 90.000 ευρώ)
Κρίθηκε ότι το Εφετείο που με την προσβαλλόμενη απόφασή του καθόρισε τη χρηματική ικανοποίηση των εναγόντων λόγω ψυχικής οδύνης στα παραπάνω ποσά, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, δεν παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, ούτε υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, δεδομένου ότι τα ποσά αυτά, κατά την κοινή πείρα, τη δικαστηριακή πρακτική και τη συνείδηση για το δίκαιο, δεν υπερβαίνουν και μάλιστα καταφανώς, εκείνων που συνήθως επιδικάζονται σε παρόμοιες περιπτώσεις χρηματικής ικανοποίησης.
Απορριπτέος ως αβάσιμος ο τρίτος λόγος αναίρεσης ( άρθρ. 559 αριθ. 1 και 19 559 ΚΠολΔ)
Απόφ. ΑΠ 291 / 2025 (Δ’ Πολιτικό Τμήμα)
Πρόεδρος: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου
Εισηγήτρια: Αντιγόνη Τζελέπη
Μέλη: Ασπασία Μεσσηνιάτη – Γρυπάρη – Σωκράτης Πλαστήρας –
Σταύρος Μάλαινος – Αντιγόνη Τζελέπη,
Δικηγόροι: Αλεξάνδρα Ταμπαλή – Κωνσταντίνος Παρηγόρης
Σχόλια – Παρατηρήσεις
Βλ. Σχετικά και Άρθρο Γεωργίου Αμπατζή «Οι Δικαιούχοι Χρηματικής Ικανοποίησης λόγω Ψυχικής Οδύνης επί Τροχαίων Ατυχημάτων με στοιχεία Αλλοδαπότητας – Οι τελευταίες εξελίξεις της Νομολογίας και η ρύθμιση του ζητήματος από τον Κανονισμό 864/2007 (ΡΩΜΗ ΙΙ). ΒΝΠ ΣΟΛΩΝ
Τροχαία στην Αλλοδαπή – Εφαρμοστέο Δίκαιο βλ. σχετικά και Απόφ. Μον.Εφ.Πατρών 535/2021 ΒΝΠ ΣΟΛΩΝ.
Κείμενο Αποφ….
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας