1.Ψευδής Κατάθεση κατ΄ άρθρο 224 παρ. 1Π.Κ.
Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της Ψευδούς Κατάθεσης
απαιτείται:
α) ο μάρτυρας να καταθέτει ενόρκως ενώπιον αρχής η οποία είναι αρμόδια για την εξέτασή του,
β) τα πραγματικά περιστατικά τα οποία κατέθεσε να είναι ψευδή και
γ) να υφίσταται άμεσος δόλος του, ο οποίος συνίσταται στη γνώση αυτού
ότι αυτά που κατέθεσε είναι ψευδή ή ότι έχει γνώση των αληθινών
αλλά σκοπίμως τα αποκρύπτει ή αρνείται να τα καταθέσει.
2.Ελλιπής Αιτιολογία της Προσβαλλομένης Αποφάσεως
ως προς τη Συνδρομή του Υποκειμενικού Στοιχείου του Άμεσου Δόλου
τελέσεως των αξιόποινων πράξεων της Ψευδούς Καταθέσεως
και της Συκοφαντικής Δυσφήμησης
Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της Ψευδούς Κατάθεσης απαιτείται:
α) ο μάρτυρας να καταθέτει ενόρκως ενώπιον αρχής η οποία είναι αρμόδια για την εξέτασή του,
β) τα πραγματικά περιστατικά τα οποία κατέθεσε να είναι ψευδή και
γ) να υφίσταται άμεσος δόλος του, ο οποίος συνίσταται στη γνώση αυτού ότι αυτά που κατέθεσε είναι ψευδή ή ότι έχει γνώση των αληθινών αλλά σκοπίμως τα αποκρύπτει ή αρνείται να τα καταθέσει.
Η ένορκη κατάθεση του δράστη αυτού του εγκλήματος πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα αντικειμενικώς ανακριβή και όχι σε κρίσεις, γνώμες ή πεποιθήσεις εκτός αν αυτές είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες προς τα γεγονότα που κατέθεσε.
Θεωρείται αντικειμενικώς ψευδές το περιστατικό που κατατίθεται όταν είναι αντίθετο προς την αντικειμενική πραγματικότητα αλλά και προς εκείνο που ο μάρτυρας αντιλήφθηκε ή από διηγήσεις τρίτων πληροφορήθηκε και ως εκ τούτου γνώριζε (ΑΠ 316/2011).
Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας της καταδικαστικής αποφάσεως για την ψευδή κατάθεση όπου ο νόμος απαιτεί πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος ήτοι την εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως πρέπει να αναφέρονται τα αληθή περιστατικά και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους πείσθηκε το δικαστήριο για το ότι ο εξετασθείς είχε γνώση ότι αυτά που κατέθεσε ήταν ψευδή και τούτο διότι η γνώση ως ενδιάθετη βούληση επιβάλλεται να εξειδικεύεται και να συνοδεύεται από εκδηλώσεις του δράστη κατά τρόπο, ώστε να συνάγεται σαφώς ότι το περιεχόμενο της καταθέσεώς του ήταν αποτέλεσμα της ενσυνείδητης ενέργειάς του
(ΑΠ 316/2011).
Συκοφαντική Δυσφήμηση
Από τις διατάξεις των άρθρων 362 και 363 ΠΚ, προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης, απαιτείται αντικειμενικώς μεν ισχυρισμός ή διάδοση από το δράστη για άλλον, ενώπιον τρίτου, ψευδούς γεγονότος, το οποίο μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου, ήτοι γεγονός πρόσφορο να επιφέρει την προσβολή της τιμής, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει, αφενός μεν, τη γνώση του δράστη με την έννοια της βεβαιότητας ότι το γεγονός αυτό είναι ψευδές και μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου και αφετέρου τη θέληση αυτού να ισχυριστεί ή διαδώσει ενώπιον τρίτου το γεγονός αυτό.
Εξάλειψη Αξιοποίνου Λόγω Παραγραφής
Παύει Οριστικά Ποινική Δίωξη
«Στην προκειμένη περίπτωση οι πράξεις της ψευδορκίας μάρτυρα και της συκοφαντικής δυσφήμησης, για τις οποίες καταδικάσθηκε η αναιρεσείουσα με την προσβαλλόμενη απόφαση, τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος (άρθρα 1, 14, 18, 224 παρ.1 και 363 σε συνδυασμό με 362 ΠΚ), φέρονται δε ότι τελέσθηκαν στη … στις 17-4-2013, έκτοτε δε παρήλθε οκταετία και εξαλείφθηκε το αξιόποινο αυτών λόγω παραγραφής. Επομένως αφού η ένδικη αίτηση αναιρέσεως περιέχει παραδεκτούς λόγους αναιρέσεως οι οποίοι κρίθηκαν και βάσιμοι, πρέπει να παύσει οριστικώς η ποινική δίωξη κατά της κατηγορουμένης κατά τα στο διατακτικό εκτιθέμενα».
ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ
Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας
«Εν προκειμένω δεν παρατίθενται στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το Δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του ότι η κατηγορουμένη τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας των ψευδών γεγονότων που συγκροτούν τα ως άνω εγκλήματα για τα οποία καταδικάστηκε. Ειδικότερα, ως προς το στοιχείο του άμεσου δόλου, δηλαδή της γνώσεως, η προσβαλλόμενη απόφαση περιορίζεται να παραθέσει τόσο στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό, όσον αφορά τη ψευδή κατάθεση, τις περιεχόμενες στο νόμο φράσεις ότι: ” άπαντα όμως τα παραπάνω γεγονότα ήταν ψευδή…, η δε κατηγορουμένη τα κατέθεσε τελώντας σε γνώση του ψεύδους τους” και όσον αφορά τη συκοφαντική δυσφήμηση τις περιεχόμενες στο νόμο φράσεις “ισχυρίσθηκε για τον εγκαλούντα….το οποίο είναι ψευδές και ικανό να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του παθόντα, η δε κατηγορουμένη τελούσε σε γνώση του ψεύδους της”, χωρίς όμως να εκθέσει αναλυτικά και να αιτιολογήσει από ποια συγκεκριμένα περιστατικά συνάγεται η γνώση της αυτή, σε σχέση με την αναλήθεια των περιστατικών, τα οποία η κατηγορουμένη ανέφερε κατά την εξέτασή της ως μάρτυρα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης κατά τη συζήτηση αίτησης ασφαλιστικών μέτρων της εν διαστάσει συζύγου του εγκαλούντος, δεδομένου μάλιστα ότι η γνώση της αυτή δεν προκύπτει από τις παραδοχές της απόφασης, ούτε θεωρείται αυτονόητη. …Συνεπώς, είναι ελλιπής η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως ως προς τη συνδρομή του υποκειμενικού στοιχείου του άμεσου δόλου τελέσεως των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε η ήδη αναιρεσείουσα. Επομένως οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ και Ε’ Κ.Π.Δ. λόγοι αναίρεσης, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και στέρηση νόμιμης βάσης, ως προς το στοιχείο της γνώσης, είναι βάσιμοι. Κατόπιν όλων των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση».
Αναιρείται η υπ’ αριθμόν 284/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης
Απόφ.ΑΠ…
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας
'..'