Απορρύθμιση Σακχαρώδους Διαβήτη – Νεφρική Ανεπάρκεια – Αιμοκάθαρση – Γάγγραινα – Ακρωτηριασμός Αριστερού Κάτω Άκρου – Έμφραγμα του Μυοκαρδίου – Θάνατος
Οι παραπάνω αλυσιδωτές υποτροπές της υγείας του παθόντος ήταν απότοκες του αρχικού τραυματισμού του και συντέλεσαν αιτιωδώς στην πρόσκληση του πρόωρου κατά την ιατρική επιστήμη θανάτου του καθώς ο θάνατος του υπήρξε προϊόν επιπλοκών που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν κατά το χρόνο έγερσης της αρχικής αγωγής του.
Το υπάρχον νόσημα του σακχαρώδους διαβήτη συνετέλεσε στις υποτροπές της υγείας του αλλά αυτό ΔΕΝ ΔΙΕΚΟΨΕ ΤΟΝ ΑΙΤΙΩΔΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟ των επιπλοκών από το ατύχημα με το αποτέλεσμα του θανάτου του
Η ραγδαία δυσμενής εξέλιξη της υγείας του δεν ήταν αντικειμενικά διαγνωστή και η επέλευσή της δεν ήταν προβλεπτή από την αρχή κατά τα διδάγματα της ιατρικής επιστήμης αφού η εκδήλωση της σοβαρής βλάβης των οργάνων του κυρίως των ΝΕΦΡΩΝ ήταν μεταγενέστερη και ραγδαία κατά τους ειδικούς ιατρούς
Κρίθηκε ότι το ένδικο τροχαίο ατύχημα (στις 29/5/2000) συνέχισε να αναδίδει περαιτέρω δυσμενείς συνέπειες για τον παθόντα, λόγω επιπλοκών του αρχικού τραυματισμού του που συνιστούσαν απροσδόκητη εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του. Ειδικότερα, ο παθών εμφάνισε το 2002 νευρολογικά προβλήματα «διανοητική έκπτωση νοητικών λειτουργιών λειτουργικού τύπου, η μορφή της οποίας δεν προσδιορίζεται με ακρίβεια, λόγω έντονων καταθλιπτικών συμπτωμάτων>. Ακολούθως, νοσηλεύθηκε στη νεφρολογική κλινική του Π.Γ.Ν Ρίου από 5.4.2003 ως 18.4.2003, με διάγνωση σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, νευρωσικό σύνδρομο, νεφρική ανεπάρκεια. Υποβλήθηκε σε βιοψία νεφρού η οποία ανέδειξε διαβητική νεφροπάθεια. Η διαβητική αυτή νεφροπάθεια εμφάνισε ραγδαία εξέλιξη από τον Μάιο του 2005, και νοσηλεύθηκε στη ανωτέρω νεφρολογική κλινική του νοσοκομείου, με διάγνωση «σακχαρώδης διαβήτης τύπου II, υπό ινσουλίνη αρτηριακή υπέρταση, διαβητική αμφιβληστοειδοπάθεια, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου, απότοκο διαβητικής νεφροπάθειας>. Κρίθηκε ότι χρήζει ένταξης σε χρόνιο πρόγραμμα περιοδικής αιμοκάθαρσης από 14.5.2005. Στις 16/5/2005, βρέθηκε να πάσχει από διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, με οπτική οξύτητα δεξιού οφθαλμού 1/20 και αριστερού 2/20, ήτοι είχε απωλέσει σχεδόν την όρασή του. Από τον Ιούλιο του 2005 άρχισε να υποβάλλεται σε αιμοκαθάρσεις τρεις φορές την εβδομάδα. Τον Ιανουάριο του 2006, επτά μήνες μετά, εμφάνισε γάγγραινα του αριστερού κάτω μέλους και υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό πάνω από το αριστερό γόνατο στις 25.1.2006. Μετά από ένα μήνα περίπου από τον ακρωτηριασμό του ποδιού του, ήτοι στις 3-2-2006 υπέστη οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και επήλθε ο θάνατός του σε ηλικία 52 ετών, δηλαδή μετά από 5 έτη και 8 μήνες μετά το ατύχημα, με αιτία θανάτου «καρδιακή ανακοπή – οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου – χρόνια νεφρική ανεπάρκεια – σακχαρώδης διαβήτης».
Ενόψει των ανωτέρω, συντρέχουν οι προϋποθέσεις της απρόβλεπης, δυσμενούς εξέλιξης της υγείας του παθόντος, ήτοι μεταγενέστερες δυσμενείς συνέπειες και επιπλοκές, δηλαδή τα περιστατικά μιας ήδη επελθούσας στο παρελθόν ζημιογόνου αιτίας (τροχαίο ατύχημα), τα οποία δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη σε προηγούμενη δίκη, γιατί δεν ήταν αντικειμενικά διαγνωστά και η επέλευσή τους δεν ήταν προβλεπτή από την αρχή, κατά τα διδάγματα της ιατρικής επιστήμης.
Ψυχική Οδύνη Συγγενών του Τραυματισθέντος
και μετέπειτα θανόντος
121.000 ευρώ
Νόμιμη η αξίωση των συγγενών λόγω ψυχικής οδύνης από τον επελθόντα μετά από 5 έτη και 8 μήνες θάνατο του συγγενούς του συνεπεία του ένδικου ατυχήματος
Η αξίωση των εναγόντων λόγω ψυχικής οδύνης από το θάνατο του συγγενούς του δεν καλύπτεται από το Δεδικασμένο προηγούμενης απόφασης με την οποία επιδικάστηκε στον παθόντα και μετέπειτα θανόντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης
Κατά την ορθότερη άποψη η χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που καταβλήθηκε στον τραυματισθέντα και μετέπειτα θανόντα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, για μείωση του τελικού ποσού, από το δικαστήριο που δικάζει την αξίωση των μελών της οικογένειας για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης. Τούτο όμως θα ισχύσει μόνο για εκείνα τα μέλη της οικογένειας που είναι και κληρονόμοι του θανόντος ανεξάρτητα από το αν τα εισπραχθέντα περιλαμβάνονται ή όχι στην κληρονομιά του διότι άμεσα ή έμμεσα ωφελήθηκαν από την εν ζωή είσπραξη της χρηματικής ικανοποίησης
Επιδικάστηκαν στους ενάγοντες συγγενείς του μετέπειτα θανόντος, ηλικίας 46 ετών κατά τον ένδικο τραυματισμό του και 52 ετών κατά το θάνατό του, για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, τα παρακάτω επιμεριζόμενα ποσά:
–30.000 ευρώ στη σύζυγο του
–ανά 25.000 ευρώ σε καθένα από τα τρία τέκνα του (σύνολο 75.000 ευρώ)
— ανά 4.000 ευρώ σε καθένα από τα τέσσερα αδέλφια του ( σύνολο 16.000 ευρώ)
Για τον καθορισμό του ύψους των ανωτέρω επιδικαζόμενων ποσών λόγω ψυχικής στους συγγενείς του μετέπειτα θανόντος λήφθηκαν, μεταξύ άλλων, α) η ηλικία του θύματος, β) η κατάσταση της υγείας του, γ) ο βαθμός συναισθηματικής σύνδεσης των εναγόντων με το θύμα που ήταν ανάλογος με τη συγγένεια τους (εξ αίματος ή εξ αγχιστείας), δ) η ένταση και η διάρκεια του ψυχικού τους άλγους, ε) η χρονική απόσταση του θανάτου του (5 έτη και 8 μήνες) από το χρόνο του τραυματισμού του, στ) ο βαθμός της αμέλειας του υπαιτίου, ζ) η οικονομική κατάσταση των διαδίκων, πλην της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική, η) το γεγονός ότι ο παθών ήδη όσο ζούσε εισέπραξε από την εναγομένη το ποσό των 23.477,6 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, με την διευκρίνιση ότι το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη μόνο για τους τέσσερις πρώτους ενάγοντες που είναι και οι κληρονόμοι του με εκ διαθήκης διαδοχή, την οποία προσκομίζουν και επομένως άμεσα ή έμμεσα ωφελήθηκαν από την εν ζωή είσπραξη της ηθικής βλάβης, ποσά εύλογα, που μετά στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων, κατ` εφαρμογή και των διδαγμάτων της κοινής πείρας και μάλιστα στο βαθμό που δεν παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του χρησιμοποιούμενου μέτρου και του επιδιωκόμενού σκοπού.
Τόκοι Επιδικασθέντων ποσών Ψυχικής Οδύνης
Από την επομένη της επίδοσης της προγενέστερης αγωγής των εναγόντων η οποία απορρίφθηκε ως αόριστη (τυπικός λόγος) προϋπόθεσης.
Παραγραφή Αξιώσεων των εναγόντων λόγω Ψυχικής Οδύνης
Ο θάνατος του συγγενούς των εναγόντων κατέστη προβλέψιμος μετά την ραγδαία επιδείνωση της υγείας του τον Μάιο του 2005 και συνεπώς οι αξιώσεις τους δεν υπέπεσαν σε παραγραφή
Κρίθηκε, ότι ο θάνατος του συγγενούς των εναγόντων κατέστη προβλέψιμος μετά από την ραγδαία επιδείνωση της υγείας του τον Μάιο του 2005, οπότε διαπιστώθηκε συνύπαρξη του σακχαρώδους διαβήτη με σοβαρή βλάβη των νεφρών και αγγειοπάθεια, οπότε όταν πλέον ήταν ακραίου κινδύνου ασθενής. Συνεπώς, από το έτος 2005 που ήταν προβλέψιμος ο θάνατός του έως τις 30/8/2006 που ασκήθηκε με την επίδοση της η αγωγή, οι ένδικες αξιώσεις των εναγόντων κατά της εναγομένης ασφαλιστικής δεν είχαν υποπέσει στη διετή παραγραφή που τότε ίσχυε.
Απορριπτέος ως αβάσιμος ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι ο θάνατος του παθόντος μπορούσε ήδη να προβλεφθεί κατά το χρόνο του ατυχήματος, από τον οποίο αρχίζει η παραγραφή, λόγω της επιβαρυμένης κατάστασης της υγείας του από τον σακχαρώδη διαβήτη από τον οποίο ήδη έπασχε, σε βαρύτερη μορφή. Τούτο διότι στον τότε χρόνο, η κατάστασή του ήταν απολύτως ελεγχόμενη και ρυθμισμένη και το γεγονός των επιπλοκών και του θανάτου του αβέβαιο με βάση το νόσημά του..
Απόφ. Μον.Εφ.Πατρών 83/2024 (Πολιτικό Τμήμα)
Πρόεδρος : 83/2024 Φανή Βακράτσα, Εφέτης
Δικηγόροι : Αγγελική Παναγιωτοπούλου- Εμμανουήλ Κοντογιάννης
Κείμενο Απόφ….
Για να διαβάσετε περισσότερα παρακαλώ συνδεθείτε συμπληρώνοντας τα στοιχειά σας 